De herstart van het project Gezonde Voeding en Schoolmaaltijden voor Leerlingenhad een nieuw begin moeten betekenen voor duizenden schoolkinderen in Suriname. President Simons maakte vorige week maar liefst SRD 270 miljoen vrij om het langverwachte programma nieuw leven in te blazen. Een investering die hoop gaf op voedzame maaltijden, betere concentratie in de klas en een structurele verbetering van het onderwijs. Maar nauwelijks een week later klinkt er onrust vanuit het veld, scholen trekken aan de bel. Vanuit diverse scholen in het land stromen inmiddels klachten binnen. Schoolleiders en leerkrachten melden dat zij geen drinkvoorzieningen ontvangen, terwijl anderen aangeven dat de kinderen alleen brood pindakaas of jam wordt voorzien. De ongelijkheid in levering roept vragen op en zorgt voor frustratie.
Hoe kan een herstart worden aangekondigd, terwijl basisvoorzieningen zoals drinken ontbreken? Of alleen brood met pindakaas of jam, is dit gezond voor de kinderen vragen betrokkenen zich hardop af. De onduidelijkheid rondom de uitvoering baart ook de politiek zorgen. Mielando Atompai, lid van de Nationale Assemblee en voorzitter van de Vaste Commissie Onderwijs, stelt dat er dringend helderheid moet komen over wat er zich momenteel afspeelt binnen het schoolvoedingsproject. Volgens Atompai is transparantie geen luxe, maar een absolute noodzaak, elke SRD moet nauwkeurig verantwoord worden. De forse investering van SRD 270 miljoen brengt een zware verantwoordelijkheid met zich mee. Atompai is daar duidelijk over, De tijd van overheidsgelden achteroverdrukken is voorbij. Het verleden mag zich niet herhalen.
Met die woorden verwijst hij naar eerdere projecten waarbij middelen niet doelmatig werden ingezet, met alle gevolgen van dien voor de samenleving en in dit geval voor de kinderen.
Het schoolvoedingsproject raakt de kern van sociale rechtvaardigheid. Voor veel leerlingen is de schoolmaaltijd geen extraatje, maar een eerste of zelfs enige volwaardige maaltijd van de dag. Juist daarom is het contrast tussen de grote belofte en de huidige realiteit zo schrijnend. De komende weken zullen cruciaal zijn. Worden de klachten serieus opgepakt? Komt er duidelijkheid over de besteding van de middelen? En vooral, bereikt het geld daadwerkelijk de kinderen waarvoor het bedoeld is?
Eén ding is zeker, de samenleving kijkt mee en verwacht dat deze herstart geen herhaling wordt van fouten uit het verleden, maar een voorbeeld van goed bestuur, transparantie en zorg voor de toekomst van Suriname.
