Twintig militairen hebben na een intensieve opleiding van ongeveer vier en een halve maand hun certificaat behaald als groepscommandant. Daarmee is een belangrijk hoofdstuk afgesloten aan het Instituut voor Defensie Opleidingen (IDO), maar voor de geslaagden begint nu pas het echte werk. Want een diploma maakt iemand nog geen leider. De ware taak begint op het moment dat gebieden niet langer op een document staan, maar onder druk moeten worden uitgevoerd. De Cursus tot Groepscommandant 2026-01 was niet slechts een theoretische exercitie. De opleiding was erop gericht militairen klaar te stomen voor een functie waarin discipline, leiderschap, besluitvaardigheid en verantwoordelijkheid dagelijks op de proef worden gesteld. Een groepscommandant staat immers niet alleen boven een groep manschappen. Hij of zij staat ertussen, ervoor en soms ook tegenover hen wanneer moeilijke beslissingen moeten worden genomen. Kapitein Dyoma Blokland, commandant van de Militaire School (MS), maakte duidelijk dat de opleiding uit verschillende theoretische modules bestond. Daarin werden kennis en vaardigheden behandeld die een sergeant nodig heeft om zijn werkzaamheden op een adequate wijze uit te voeren. Maar theorie alleen is onvoldoende in een organisatie waar situaties zich niet altijd volgens een draaiboek ontwikkelen.
Daarom vormde het praktische gedeelte een belangrijk onderdeel van de opleiding. Tijdens een velddienst moesten de cursisten hun theoretische kennis daadwerkelijk toepassen en zich onder realistische omstandigheden bewijzen. Daar wordt zichtbaar wie alleen kennis heeft opgedaan en wie daadwerkelijk in staat is die kennis om te zetten in handelen. Precies daar ligt de essentie van leiderschap binnen een militaire organisatie. Kapitein Blokland was dan ook duidelijk, de kennis en vaardigheden die tijdens de opleiding zijn opgedaan, mogen niet verloren gaan. Neem ze mee en draag ze uit binnen uw werkzaamheden. Het is een eenvoudige oproep, maar tegelijkertijd een zware opdracht. Een opleiding heeft immers weinig waarde wanneer de opgedane kennis na de ceremonie verdwijnt en oude gewoonten opnieuw de overhand krijgen. Kolonel Justus Hew A Kee, commandant van het IDO, legde de lat nog hoger. Volgens hem vervult de groepscommandant een cruciale rol binnen de defensieorganisatie. De twintig geslaagden begonnen volgens hem bovendien niet als onervaren militairen aan de opleiding. Zij brachten jarenlange praktijkervaring mee. Wat ontbrak, was vooral de theoretische verdieping die nodig is om die ervaring op een professionele en verantwoorde manier toe te passen.
De opleiding moest precies die twee werelden met elkaar verbinden, ervaring en theorie. Maar de meest indringende oproep van Hew A Kee ging niet over kennis, tactiek of procedures. Die ging over karakter. Als groepscommandant ben je de spil tussen de hogere leiding en de uitvoering. Je bent het aanspreekpunt in crisissituaties, de rustige stem wanneer het stormt en degene die de koers bewaakt wanneer de druk het hoogst is. Daarmee wordt meteen duidelijk waarom de functie zoveel meer vraagt dan het dragen van een hogere rang. Op het moment dat spanning oploopt, fouten worden gemaakt of een situatie dreigt te escaleren, kijkt een groep naar zijn commandant. Dan telt niet hoeveel theorie iemand uit het hoofd kent, maar of die persoon overeind blijft wanneer anderen beginnen te wankelen. Volgens Hew A Kee vereist dat moed. Niet alleen fysieke moed, maar vooral morele moed, de bereidheid om beslissingen te nemen, verantwoordelijkheid te dragen voor fouten en op te komen voor de mensen die aan de commandant zijn toevertrouwd. Dat laatste is misschien wel de zwaarste opdracht. Militaire discipline betekent niet dat een commandant onbeperkte macht heeft. Hoe groter de verantwoordelijkheid, hoe groter de plicht om rechtvaardig te handelen. Streng optreden wanneer dat noodzakelijk is, hoort bij de functie. Maar strengheid zonder rechtvaardigheid kan omslaan in willekeur, angst en machtsmisbruik. Juist daarom is leiderschap volgens het IDO meer dan bevelen geven.
Een goede groepscommandant moet het voorbeeld zijn. Hew A Kee benadrukte dat leiderschap niet draait om macht, rang of het simpelweg uitdelen van bevelen. Het draait om invloed, voorbeeldgedrag en vertrouwen. Manschappen moeten weten dat hun commandant beslissingen durft te nemen, maar ook dat die beslissingen eerlijk en verantwoord zijn. In een organisatie waarin mensen in moeilijke en soms gevaarlijke omstandigheden op elkaar moeten kunnen rekenen, is onderling vertrouwen geen luxe. Het is een voorwaarde. De twintig nieuwe groepscommandanten hebben hun opleiding afgerond. De theoretische kennis is opgedaan, de praktijk is getoetst en de ervaring is verder aangescherpt. Maar vanaf nu zal iedere beslissing, ieder bevel en ieder optreden laten zien hoeveel van die opleiding werkelijk is blijven hangen. De ceremonie is voorbij. De uniformen blijven hetzelfde, maar de verantwoordelijkheid is groter geworden. Vanaf vandaag zullen deze twintig militairen niet alleen worden beoordeeld op wat zij weten, maar vooral op wat zij doen wanneer het moeilijk wordt. Daar, is het moment waarop druk, discipline en verantwoordelijkheid samenkomen, wordt bepaald wie werkelijk leiding kan geven. Want een groepscommandant krijgt zijn rang door opleiding en benoeming. Maar het respect van zijn manschappen moet hij iedere dag opnieuw verdienen.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
