Minouche Dihal-Bromet wordt de nieuwe directeur van het Staatsziekenfonds (SZF), een instelling die voor honderdduizenden Surinamers van cruciaal belang is. Met haar benoeming wordt opnieuw een ervaren professional naar voren geschoven om leiding te geven aan een organisatie die al geruime tijd onder grote druk staat. Haar indrukwekkende curriculum vitae biedt voldoende aanleiding voor vertrouwen, maar een sterk cv alleen is geen garantie voor een beter functionerend SZF. De nieuwe directeur beschikt over een opmerkelijke combinatie van juridische, medische en bestuurlijke kennis. In 2013 rondde zij haar studie Rechten af aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname. Zes jaar later behaalde zij aan dezelfde universiteit, in samenwerking met Tulane University in de Verenigde Staten, een Master of Science in Public Health. Daarmee beschikt Dihal-Bromet over kennisgebieden die uitstekend aansluiten bij de complexe wereld waarin een zorgverzekeraar als SZF opereert. Ook haar werkervaring is breed. Zij was directeur van het Bureau voor Openbare Gezondheidszorg (BOG) tijdens de coronapandemie, een periode waarin de gezondheidszorg wereldwijd zwaar onder druk stond.
Daarnaast bekleedde zij de functie van hoofd Juridische Zaken bij het Academisch Ziekenhuis Paramaribo en werkte zij als bedrijfsleider van een medisch diagnostisch en behandelcentrum. Ook was zij voorzitter van het toezichthoudend orgaan van het Psychiatrisch Centrum Suriname. Maar precies daar begint de werkelijke beoordeling. Want het SZF heeft geen behoefte aan nog een directeur die vooral goed oogt op papier. De organisatie heeft behoefte aan aantoonbare verbetering. Verzekerden willen geen indrukwekkende functietitels of lange opsommingen van opleidingen. Zij willen bereikbare dienstverlening, duidelijkheid, snelheid en een organisatie die haar verantwoordelijkheid neemt wanneer mensen ziek zijn en zorg nodig hebben. Het SZF is geen gewone overheidsinstelling. Het is voor veel Surinamers een noodzakelijke toegangspoort tot medische zorg. Wanneer administratieve processen vastlopen, wanneer betalingen aan zorgverleners vertraging oplopen of wanneer verzekerden verdwalen in bureaucratische procedures, zijn de gevolgen niet theoretisch. Het gaat om mensen die wachten op behandelingen, medicijnen, onderzoeken of andere noodzakelijke zorg. Juist daarom zal Dihal-Bromet niet alleen moeten aantonen dat zij kan besturen, maar vooral dat zij veranderingen daadwerkelijk kan realiseren.
Haar ervaring met beleidsontwikkeling, projectmanagement, kwaliteitsverbetering, personeelswerving en het aansturen van organisaties en teams kan daarbij van grote waarde zijn. Haar expertise op het gebied van gezondheidsrecht en contractenrecht kan eveneens helpen om de vaak ingewikkelde verhouding tussen het SZF, zorgverleners, werknemers en andere betrokken partijen beter te structureren. Maar kennis is één ding. Resultaat is iets anders. De benoeming schept verwachtingen. Hooggespannen verwachtingen zelfs. Het SZF kan zich geen langdurige periode veroorloven waarin problemen worden geanalyseerd, vergaderingen worden gehouden en plannen worden opgesteld zonder dat verzekerden daar in de praktijk iets van merken. De Surinaamse gezondheidszorg heeft al genoeg ervaring met ambitieuze beleidsvoornemens die uiteindelijk stranden in bestuurlijke traagheid. Dihal-Bromet zal daarom duidelijk moeten maken waarvoor zij staat. Transparantie zal daarbij essentieel zijn. Verzekerden hebben recht op inzicht in de manier waarop het SZF wordt bestuurd, hoe middelen worden ingezet en welke verbeteringen worden nagestreefd. Ook de relatie met zorgverleners zal aandacht vragen. Een zorgverzekeringsstelsel kan alleen functioneren wanneer verzekeraars en zorgaanbieders elkaar niet voortdurend als tegenstanders behandelen, maar gezamenlijk verantwoordelijkheid dragen voor kwalitatieve en betaalbare zorg. Daarnaast ligt er een belangrijke interne uitdaging. Een organisatie is uiteindelijk zo sterk als haar medewerkers, processen en managementcultuur.
Kwaliteitsverbetering begint daarom niet alleen bij nieuwe beleidsdocumenten, maar ook bij het aanpakken van inefficiëntie, onduidelijke verantwoordelijkheden en procedures die de burger eerder frustreren dan helpen. De benoeming van Dihal-Bromet biedt het SZF een nieuwe kans. Maar het zou een ernstige misrekening zijn om haar benoeming automatisch als oplossing voor bestaande problemen te presenteren. Een nieuwe directeur verandert niets wanneer oude structuren, gewoonten en tekortkomingen gewoon blijven voortbestaan. De samenleving zal haar daarom niet moeten beoordelen op haar diploma’s, functies of indrukwekkende carrière alleen. De echte maatstaf ligt straks buiten de directiekamer, bij de verzekerde aan de balie, bij de patiënt die zorg nodig heeft, bij de arts die op betaling wacht en bij de medewerker die dagelijks met de interne problemen van de organisatie wordt geconfronteerd. Minouche Dihal-Bromet begint met een sterk professioneel profiel. Daarmee heeft zij een voorsprong, maar geen vrijbrief. Het SZF heeft geen behoefte aan cosmetische veranderingen of bestuurlijke symboliek. Het heeft behoefte aan daadkracht, transparantie, discipline en meetbare resultaten. De nieuwe directeur krijgt daarmee niet alleen een functie, maar ook een zware opdracht. Haar benoeming kan een nieuw hoofdstuk betekenen voor het SZF, maar alleen als ervaring wordt omgezet in actie en bestuurlijke verantwoordelijkheid daadwerkelijk leidt tot betere zorg en betere dienstverlening.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
