De toekomst begint op school, samen bouwen we aan morgen. Met die mooie woorden heeft president Jennifer Simons in Nieuw Nickerie symbolisch enkele schoolpakketten overhandigd aan kinderen. Goed gevulde schooltassen, een extra presentje voor leerlingen met goede rapportcijfers en een vriendelijke vakantiewens vormden het decor van een initiatief dat met ondersteuning van de private sector tot stand kwam. Een dergelijke geste verdient waardering. Voor gezinnen die moeite hebben om de kosten van een nieuw schooljaar te dragen, kan een schoolpakket daadwerkelijk verlichting bieden. Zeker in een samenleving waarin de kosten van levensonderhoud zwaar drukken op huishoudens, is iedere vorm van ondersteuning welkom. Maar tegelijkertijd moet worden voorkomen dat een symbolische overhandiging wordt gepresenteerd als bewijs dat het onderwijsbeleid op orde is. Een gevuld schoolpakket kan een kind tijdelijk helpen, maar het repareert geen lekkend schoolgebouw, verbetert geen overvolle klas, verhoogt geen lerarensalaris en maakt geen einde aan de structurele problemen waarmee leerlingen, ouders en leerkrachten dagelijks worden geconfronteerd.
De toekomst van Suriname wordt niet alleen bepaald door wat een kind aan het begin van het schooljaar in zijn tas krijgt, maar vooral door de kwaliteit van het onderwijs dat het vervolgens ontvangt. President Simons erkende zelf dat de overheid het niet altijd gemakkelijk heeft om voeding en onderwijs voor ieder kind te garanderen. Dat is een belangrijke constatering, maar tegelijkertijd ook een pijnlijke erkenning van de werkelijkheid. Een staat die moeite heeft om ieder kind toegang te geven tot goed onderwijs, kan zich niet tevredenstellen met incidentele steunacties. De dank van de president aan de private sector is begrijpelijk. Bedrijven die bereid zijn bij te dragen aan de samenleving verdienen erkenning. Maar wanneer de private sector steeds nadrukkelijker moet bijspringen om basisvoorzieningen voor kinderen te ondersteunen, moet dat ook een alarmsignaal zijn. Onderwijs behoort geen gunst te zijn die afhankelijk is van sponsoring, goodwill of een succesvolle inzamelingsactie. Het is een kerntaak van de overheid. De uitspraak dat alles niet in één dag kan worden opgelost, klinkt realistisch. Niemand verwacht dat jarenlange problemen binnen enkele maanden verdwijnen. Maar geduld mag nooit een excuus worden voor traagheid, gebrek aan duidelijke prioriteiten of het telkens opnieuw verschuiven van noodzakelijke hervormingen.
De regering zegt inmiddels scholen te repareren en overleg te voeren met leerkrachten om de efficiëntie van het systeem te verbeteren. Dat zijn stappen die noodzakelijk zijn, maar uiteindelijk telt niet hoeveel overlegmomenten worden georganiseerd of hoeveel schoolgebouwen een lik verf krijgen. Het resultaat moet zichtbaar worden in de klas. Kinderen moeten beter leren. Leerkrachten moeten onder betere omstandigheden kunnen werken. Ouders moeten erop kunnen vertrouwen dat hun kinderen daadwerkelijk kansen krijgen om zich te ontwikkelen. Ook de oproep van DNA voorzitter Ashwin Adhin dat wat je zaait, zul je oogsten klinkt positief. Maar wie werkelijk gelooft in dat principe, moet ook bereid zijn vandaag fors te investeren in onderwijs. Wie onvoldoende zaait, kan later geen overvloedige oogst verwachten. De kinderen mogen best worden aangemoedigd om hun best te doen. Maar dezelfde boodschap moet nadrukkelijk worden gericht aan beleidsmakers. Ook zij moeten hun best doen. Niet alleen tijdens symbolische momenten met camera’s erbij, maar iedere dag opnieuw wanneer begrotingen worden opgesteld, prioriteiten worden bepaald en keuzes worden gemaakt.
Een kind dat een goed rapport behaalt en daarvoor een extra presentje ontvangt, verdient applaus. Maar duizenden andere kinderen verdienen minstens zoveel aandacht, ook wanneer hun cijfers minder goed zijn. Achter slechte schoolresultaten kan immers armoede, gebrek aan begeleiding, slechte huisvesting, ondervoeding of een tekort aan kwalitatief onderwijs schuilgaan. Het antwoord daarop mag nooit simpelweg zijn dat een kind harder zijn best moet doen. De toekomst van Suriname kan niet worden opgebouwd met schooltassen alleen. Daarvoor zijn goed uitgeruste scholen, gemotiveerde en gerespecteerde leerkrachten, betaalbaar onderwijs, goede begeleiding en een overheid nodig die haar verantwoordelijkheid consequent neemt. De schoolpakketten in Nieuw Nickerie zijn een mooi gebaar. Maar een gebaar mag nooit worden verward met een oplossing. Als Suriname werkelijk wil dat de toekomst op school begint, dan moet daar ook daadwerkelijk worden geïnvesteerd in die toekomst. Niet incidenteel, niet symbolisch en niet alleen wanneer er een overhandigingsmoment met prominente aanwezigen is. De echte test begint zodra de camera’s verdwijnen en de schooldeuren opengaan. Daar wordt bepaald wat Suriname over enkele jaren zal oogsten.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
