Terwijl internationale klimaatrapporten waarschuwen voor de mogelijke terugkeer van een krachtige El Niño, die volgens sommige prognoses kan uitgroeien tot een zogenoemde ‘Super El Niño’, rijst de vraag of Suriname werkelijk voorbereid is op de gevolgen. De huidige extreme regenval en wateroverlast worden door de overheid nu gezien als een mogelijke voorbode van een periode van ernstige droogte. De regering zegt inmiddels overleg te voeren met de president en het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) om maatregelen voor te bereiden voor de landbouwsector, de volksgezondheid en de energievoorziening. Vooral de mogelijke daling van waterstanden in het stuwmeer baart zorgen, omdat dit kan leiden tot hogere kosten voor energieopwekking.
Maar juist deze aanpak roept kritische vragen op. Want opnieuw lijkt het beleid pas in beweging te komen wanneer internationale instanties aan de bel trekken. Het lijkt erop dat de overheid wacht op waarschuwingen voordat er wordt ingegrepen, terwijl de problemen met waterbeheer al jarenlang zichtbaar zijn. De realiteit is dat grote delen van het land regelmatig kampen met wateroverlast, ondergelopen gebieden en gebrekkige afwatering. In plaats van structurele oplossingen voor een betere waterhuishouding, lijkt de focus nu te verschuiven naar crisismanagement op basis van voorspellingen. Maar als een ministerie de normale afvoer van regenwater al moeilijk onder controle krijgt, hoe kan de samenleving dan vertrouwen op een effectieve aanpak van een langdurige klimaatramp? Het probleem is niet alleen de dreiging van droogte, maar vooral het ontbreken van een duurzaam beleid.
Waterbeheer zou geen reactie moeten zijn op noodsituaties, maar een continu proces waarbij infrastructuur, onderhoud, planning en investeringen centraal staan. Het dempen van de put nadat het kalf verdronken is, is geen strategie. De aangekondigde voorbereidingen tonen opnieuw een bekend patroon, plannen worden gemaakt zodra de crisis zich aandient, maar de uitvoering blijft achter. Zonder voldoende investeringen in infrastructuur, onderhoud van kanalen en moderne systemen voor waterbeheer blijven waarschuwingen slechts documenten zonder echte bescherming voor burgers. Een eventuele ‘Super El Niño’ mag dan een natuurlijke bedreiging zijn, maar de kwetsbaarheid van Suriname wordt vooral bepaald door menselijke keuzes. Een land dat niet in staat is zijn huidige waterproblemen structureel aan te pakken, loopt het risico dat zowel extreme regenval als extreme droogte uitgroeien tot nationale crises. Wacht de regering opnieuw op een ramp voordat er echte maatregelen komen of wordt eindelijk geïnvesteerd in een beleid dat vooruitkijkt in plaats van achter de feiten aanloopt?
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
