Het ministerie van Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening (OWRO) heeft opnieuw moeten grijpen naar een noodmaatregel om de aanhoudende wateroverlast in meerdere woongebieden te bestrijden, mobiele dieselpompen, tijdelijk in bruikleen uit Guyana. Hoewel de ingreep op korte termijn verlichting moet brengen, roept de aanpak vooral vragen op over de structurele weerbaarheid van de Surinaamse waterinfrastructuur en de traagheid van duurzame oplossingen. De installatie van de pompen bij onder meer de Sabaku-sluis en op Pad van Wanica maakt duidelijk hoe kwetsbaar het afwateringssysteem is geworden. In het geval van Sabaku ligt de oorzaak bovendien al langer op tafel, de sluis functioneert niet door ophoping van slib aan de uitstroomzijde. Dat betekent in feite dat een cruciaal onderdeel van de waterafvoer al geruime tijd buiten werking is, met voorspelbare gevolgen voor omliggende woongebieden zoals Zustersproject, Suri Village en delen van Morgenstond.
Dat een dieselpomp met een capaciteit van 1,1 kubieke meter per seconde nu als oplossing wordt ingezet, onderstreept vooral de noodsituatie waarin men zich bevindt. Het water wordt tijdelijk naar de Surinamerivier afgevoerd, maar de onderliggende problemen, verstoorde natuurlijke afstroming, verstopte infrastructuur en lage liggingen blijven bestaan. Ook in het gebied Rahemal wordt duidelijk hoe complex de situatie is. Volgens het ministerie is dit gebied oorspronkelijk bedoeld als waterbergingszone, waardoor water zich er van nature verzamelt. Dat is op zichzelf geen verrassing, maar het roept wel de vraag op waarom er in de ruimtelijke ordening onvoldoende rekening is gehouden met de gevolgen van bewoning in zulke laaggelegen zones. Wanneer een woongebied structureel fungeert als wateropvang, is permanente wateroverlast eerder een logisch gevolg dan een incident.
De huidige aanpak blijft daarmee vooral reactief, pompen plaatsen, wegen openbreken voor leidingen en tijdelijke afvoer realiseren. Dat deze infrastructuur bovendien afhankelijk is van internationale bruikleen uit Guyana, legt extra bloot hoe beperkt de eigen capaciteit op dit vlak lijkt te zijn. Ondertussen erkent het ministerie zelf dat meerdere gebieden kampen met verstoppingen en lage liggingen en dat structurele ontwatering noodzakelijk is. Er wordt gesproken over een toekomstig permanent pompgemaal in Rahemal, maar die belofte past in een bekend patroon, eerst crisisbeheer, daarna pas structurele planning. De centrale vraag blijft daarom onbeantwoord, waarom wordt er pas in de noodfase geïnvesteerd in oplossingen die eigenlijk onderdeel zouden moeten zijn van een preventief waterbeheer- en ruimtelijk ordeningsbeleid? Zolang het antwoord daarop uitblijft, zullen mobiele pompen blijven fungeren als symbool van een systeem dat vooral achter de feiten aanloopt in plaats van ze voor te zijn.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
