De regering probeert de schade te beperken nadat opnieuw onrust is ontstaan binnen het onderwijsveld over achterstallige betalingen. Meer dan 300 examinatoren wachten nog steeds op hun vergoeding, terwijl er eerder duidelijke afspraken zijn gemaakt dat de betalingen vanaf 1 juni zouden worden uitgevoerd. Waarom moet er telkens druk vanuit de samenleving en vakbonden komen voordat de overheid haar eigen afspraken nakomt? President Jennifer Simons heeft inmiddels overleg gevoerd met vertegenwoordigers van de onderwijsbonden. Tijdens het gesprek is afgesproken dat de administratieve afhandeling uiterlijk vrijdag rond moet zijn. Maar dat roept vooral nieuwe vragen op, waarom was deze tussenkomst van de president nodig voor een verplichting die al eerder schriftelijk was vastgelegd? Begin deze maand kwamen het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur en de onderwijsbonden overeen dat achterstallige betalingen zouden worden uitgevoerd. Op 12 juni bevestigde het ministerie zelfs dat eind juni gecommitteerden, examinatoren en een groep leerkrachten uit Moengotapoe betaald zouden worden. Toch blijkt een grote groep examinatoren nog steeds buiten de boot te vallen.
Minister Dirk Currie wijst naar de vele administratieve procedures binnen de overheid als oorzaak van de vertraging. Maar voor onderwijsprofessionals die hun werk hebben gedaan, klinkt dat argument steeds minder overtuigend. Ambtenaren kunnen spreken over processen, controles en lijsten, maar de realiteit blijft dat mensen wachten op geld waarop zij recht hebben. Volgens Vincent Fernandes, directeur Financiën op het ministerie van Financiën en Planning, ontstaan problemen doordat er verschillen zitten tussen de aangeleverde lijsten van het ministerie van Onderwijs en de gegevens bij de afdeling Comptabiliteit. Deze administratieve fouten zouden leiden tot vertraging. Maar ook hier blijft de fundamentele vraag overeind, waarom worden zulke fouten pas ontdekt nadat betalingen al beloofd zijn? Een goed georganiseerde overheid hoort controles uit te voeren voordat toezeggingen worden gedaan, niet pas nadat mensen maanden later nog steeds op hun geld wachten. De situatie legt opnieuw een structureel probleem bloot binnen het overheidsapparaat, gebrekkige communicatie, versnipperde verantwoordelijkheid en een gebrek aan duidelijke coördinatie tussen ministeries.
Het feit dat voor een relatief overzichtelijke betaling meerdere ministeries, ambtenaren en zelfs het Kabinet van de President moeten worden betrokken, toont aan hoe stroef het systeem functioneert. De onderwijsbonden blijven voorzichtig positief. Reshma Mangre van BvL/ALS zegt vertrouwen te hebben dat de problemen worden opgelost. Tegelijkertijd wijst zij erop dat een eerder aangekondigde overlegstructuur tussen de bonden en verschillende ministeries nog steeds niet officieel is gemaakt. Daardoor blijft er onzekerheid bestaan en ontbreekt een duurzame oplossing. Ook FOLS-voorzitter Bernice Barron verwacht dat een groot deel van de betalingen alsnog wordt afgehandeld. Toch blijft er een groep waarvoor nog geen duidelijkheid bestaat. De regering kan vrijdag opnieuw een deadline halen en daarmee tijdelijk de rust herstellen. Maar daarmee is het grotere probleem niet opgelost. Zolang overheidsafspraken afhankelijk blijven van druk, protest en interventie op het hoogste niveau, blijft het vertrouwen in de overheid onder druk staan. De examinatoren vragen geen gunst. Zij vragen om betaling voor werk dat al geleverd is. Dat dit proces zo moeilijk blijkt, zegt meer over de staat van het overheidsapparaat dan over de mensen die nog steeds wachten.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
