De verkiezingsstrijd binnen de bond van EBS, OWOS, dreigt uit te groeien tot een regelrechte machtsstrijd waarin niet alleen wordt gestreden om bestuurszetels, maar ook om toegang, invloed en controle. In aanloop naar de verkiezingen van donderdag 10 september staan twee kampen lijnrecht tegenover elkaar. Het zittende bestuur onder leiding van voorzitter Marciano Hellings en uitdager Team Bondru voeren een campagne die steeds meer wordt overschaduwd door beschuldigingen van ongelijke behandeling en institutionele tegenwerking. Hellings beschuldigt de leiding van EBS ervan zijn team bewust te hinderen en de concurrentie juist de ruimte te geven. Daarmee wordt de verkiezingsstrijd meer dan een interne aangelegenheid van een vakbond. Als de beschuldigingen juist blijken te zijn, raakt de kwestie rechtstreeks aan de geloofwaardigheid van het verkiezingsproces en aan de vraag of kandidaten daadwerkelijk onder gelijke omstandigheden kunnen strijden. De formele aanloop naar de verkiezingen begon op 14 augustus met de instelling van een verkiezingscommissie. Kandidaten konden tussen 19 en 23 augustus hun lijsten indienen. Uit de ingediende stukken blijkt dat twee volledige teams zich hebben gemeld.
Het zittende bestuur gaat opnieuw voor een mandaat, met Hellings als kandidaat-voorzitter. Zijn team bestaat verder uit Sabie Akaso, Judith Burnett, Miriam Liu, Calvin Epril en George Sentano. Daartegenover staat Team Bondru, met Afanasia Kenswil, Byron Ho-Asjoe, Neslo Pinas, Sven Frederik, Hendrik Amoida, Aimee Hira Singh en Dewnand Seopershad. Daarnaast heeft Inderedjiet Niemar zich afzonderlijk kandidaat gesteld. Tot en met 3 september kunnen nog kandidaten worden voorgedragen. Juist in deze fase escaleert de strijd. Hellings stelt dat zijn team niet dezelfde faciliteiten krijgt als Team Bondru. Volgens hem beschikt de tegenpartij over bedrijfsvoertuigen, krijgt zij toegang tot EBS complexen en worden vrijstellingen voor kandidaten en propagandisten gemakkelijker verleend. Het zittende bestuur zou daarentegen met bureaucratische en organisatorische hindernissen worden geconfronteerd. Hellings spreekt van een situatie waarin de ene partij volgens hem wordt afgeremd en de andere juist wordt gefaciliteerd. Hij zegt dat vrijstellingen voor bestuursleden en propagandisten slechts mondjesmaat worden afgegeven en dat leidinggevenden verschillende obstakels opwerpen.
Nog gevoeliger is zijn bewering dat hij als voorzitter en kandidaat zelf geen toegang zou hebben tot de EBS-terreinen. Daarmee wordt de verkiezingsstrijd op scherp gezet. Een kandidaat die zijn achterban niet op de werkvloer kan bereiken, bevindt zich immers in een fundamenteel andere positie dan een tegenstander die volgens dezelfde beschuldigingen wel toegang en faciliteiten krijgt. In een vakbondsverkiezing, waar rechtstreeks contact met leden van doorslaggevend belang kan zijn, kunnen dergelijke verschillen de machtsverhoudingen aanzienlijk beïnvloeden. Ook het voertuig van OWOS vormt een twistpunt. Het bondvoertuig raakte betrokken bij een aanrijding en is volgens Hellings nog altijd niet gerepareerd. Volgens hem waren hierover afspraken gemaakt. Het ontbreken van een bruikbaar voertuig beperkt volgens het zittende bestuur de mogelijkheden om campagneactiviteiten te organiseren. De confrontatie belandde uiteindelijk bij de kortgedingrechter.
OWOS en Hellings probeerden via de rechter toegang tot de EBS emplacementen af te dwingen en wilden dat ten minste een voertuig beschikbaar zou worden gesteld voor de verkiezingsactiviteiten in de periode van 20 augustus tot 10 september. De rechter wees de vorderingen vrijdag echter af. EBS heeft haar personeel inmiddels via een interne memo geïnformeerd over de uitspraak. Volgens de directie betekent het vonnis dat Hellings op basis daarvan geen toegang tot de EBS emplacementen kan afdwingen en dat EBS evenmin verplicht is een voertuig aan OWOS ter beschikking te stellen. Voor EBS is de uitspraak een belangrijke juridische overwinning, maar politiek en organisatorisch is daarmee de controverse allerminst verdwenen. De rechter heeft immers niet automatisch vastgesteld dat de beschuldigingen van Hellings over ongelijke behandeling ongegrond zijn. De inhoudelijke motivering van het vonnis is nog niet bekend. Zolang die ontbreekt, blijft onduidelijk op welke gronden de rechter de vorderingen heeft afgewezen.
Hellings heeft inmiddels aangekondigd in hoger beroep te gaan. Hij zegt de beslissing niet te begrijpen en wacht het schriftelijke vonnis af voordat de volgende juridische stap wordt gezet. De verkiezingen van 10 september krijgen hierdoor een extra lading. Wat in eerste instantie een reguliere bestuursverkiezing had moeten zijn, is veranderd in een conflict waarin vertrouwen in het proces zelf ter discussie staat. De beschuldigingen van bevoordeling, de strijd om toegang tot de werkvloer en de juridische confrontatie met EBS hebben een diepe scheidslijn blootgelegd. Voor OWOS ligt daarmee meer op het spel dan alleen de vraag wie de volgende voorzitter wordt. De bond zal na de verkiezingen moeten leven met de gevolgen van een campagne die nu al wordt gekenmerkt door wantrouwen, juridische procedures en beschuldigingen van ongelijke behandeling. Ongeacht welke lijst op 10 september als winnaar uit de bus komt, de nieuwe leiding zal de geloofwaardigheid van de bond opnieuw moeten opbouwen. De verkiezingsstrijd heeft daarmee een ongemakkelijke waarheid blootgelegd, wanneer kandidaten niet langer overtuigd zijn van gelijke speelruimte, wordt niet alleen om bestuursmacht gestreden, maar komt de legitimiteit van het hele verkiezingsproces onder druk te staan.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
