In het Langu gebied werd maandag 4 mei 2026 een bezoek van de regering meer dan een officiële overhandiging van schoolmeubilair, omdat onderwijs, schoolvoeding en lokale productie daar nadrukkelijk aan elkaar werden gekoppeld. O.S. Makanti kreeg nieuw meubilair, het schoolvoedingsproject werd opgestart en het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij kondigde trainingen in kippenteelt aan voor lokale bewoners. Achter die maatregelen schuilt een bredere gedachte, namelijk dat kinderen beter leren wanneer zij eten krijgen en dat een gemeenschap sterker wordt wanneer zij een deel van die voeding zelf kan produceren.
Voor de schoolkinderen in Langu is vooral de start van de schoolvoeding direct voelbaar. In het gebied kwam het vaker voor dat kinderen zonder maaltijd naar school gingen, waardoor leren al begon met achterstand voordat de eerste les werd gegeven. De dagelijkse voedselvoorziening moet daarom niet worden gezien als een extraatje, maar als een basisvoorwaarde voor gezondheid, concentratie en gelijke kansen.
President Jennifer Simons, die zelf in het gebied aanwezig was, legde de nadruk op zelfproductie als bescherming tegen dure import en internationale schokken. Zij wees bewoners erop dat oorlogen en spanningen in de wereld producten en diensten duurder maken, maar dat mensen die planten, kweken en lokaal produceren zulke klappen minder hard voelen. Die boodschap past in een bredere regeringslijn waarin schoolvoeding niet alleen sociale steun is, maar ook een motor voor lokale landbouw, veeteelt en kleine ondernemers.
De training in kippenteelt krijgt daardoor een strategische betekenis. Wanneer bewoners pluimvee leren kweken, ontstaat er niet alleen meer voedsel voor gezinnen, maar mogelijk ook een lokale afzetmarkt richting scholen, toeristische verblijven en toekomstige economische activiteit rond olie en gas. Simons wees de gemeenschap erop dat de komst van olie en gas meer buitenlanders naar Suriname kan trekken en dat lokale gemeenschappen dan iets moeten hebben om te verkopen.
Die redenering maakt het bezoek aan Langu groter dan een binnenlandse activiteit in een dorp. Het raakt aan de vraag of gemeenschappen in het binnenland straks alleen toekijken hoe grote sectoren groeien, of dat zij voorbereid worden om zelf mee te verdienen. Wanneer voeding voor scholen, toerisme en nieuwe bedrijvigheid uit de stad blijft komen, stroomt het geld ook terug naar de stad, maar wanneer dorpen zelf leveren, blijft een deel van de waarde dichter bij de gezinnen.
LVV vertegenwoordiger Steve Brug plaatste de kippenteelt binnen de bredere noodzaak om de veeteelt in Suriname sneller te ontwikkelen. Volgens hem is investeren in eigen productiecapaciteit geen vrijblijvende keuze meer, maar een noodzaak in een wereld waarin voedselprijzen, transportkosten en geopolitieke risico’s snel kunnen verschuiven. Het ministerie wil met gerichte ondersteuning, kennisoverdracht en innovatie kwekers helpen om efficiënter, duurzamer en winstgevender te produceren.
De nadruk op dierlijke eiwitten is belangrijk, omdat voedselzekerheid niet alleen gaat over genoeg calorieën, maar ook over voeding die kinderen laat groeien en gezinnen gezond houdt. Lokale productie van kip, vis, groente en andere basisproducten kan schoolmaaltijden sterker maken en tegelijk een markt creëren voor kleine producenten. LVV minister Mike Noersalim gaf eerder al aan dat producten voor het schoolvoedingsprogramma zoveel mogelijk lokaal betrokken moeten worden, met name in het binnenland waar volledige maaltijden nodig zijn en waar boeren rechtstreeks kunnen leveren.
Het schoolvoedingsprogramma krijgt landelijk steeds meer gewicht. De regering heeft eerder aangegeven dat het programma in 2026 geëvalueerd en gefaseerd verbeterd moet worden, met als doel dat schoolvoeding structureel wordt ingevoerd als fundamenteel recht en niet als tijdelijke sociale hulp. Ook werd gemeld dat meer dan 15.000 leerlingen dagelijks een belegd brood of warme maaltijd ontvangen via geselecteerde bedrijven, terwijl de uitbreiding en lokale invulling verder vorm moeten krijgen.
Voor Langu wordt de uitdaging nu om de mooie lijn tussen school, kippenhok, lokale markt en toekomstig toerisme werkelijk bestuurbaar te maken. Training moet gevolgd worden door begeleiding, startmateriaal, veterinaire ondersteuning, betaalbare voerketens, hygiënecontrole, afzetafspraken en eerlijke betaling aan producenten. Alleen dan wordt kippenteelt geen losse belofte bij een werkbezoek, maar een klein economisch systeem dat kinderen voedt, gezinnen inkomen geeft en de gemeenschap minder afhankelijk maakt van aanvoer uit Paramaribo.
Suriname kan veel winnen wanneer dit soort projecten niet als politiek moment worden behandeld, maar als bouwstenen van een nieuwe plattelandseconomie. Schoolvoeding kan kinderen helpen, landbouw kan gezinnen versterken en veeteelt kan lokale ondernemers aan een vaste markt koppelen, maar dat vraagt administratie, controle, training en discipline. De kracht van Langu zal niet liggen in wat maandag is aangekondigd, maar in wat over zes maanden nog werkt, wie dan levert, wie dan verdient en welke kinderen dan met volle maag in de klas zitten.
De komst van schoolmeubilair, dagelijkse voeding en kippenteelttraining geeft Langu daarom een kans om onderwijs en productie in één verhaal te brengen. Een kind dat goed eet, leert beter, en een gemeenschap die zelf produceert, staat sterker wanneer de wereld duurder en onzekerder wordt. Als overheid, school, boeren en bewoners dit vasthouden, kan een klein dorp laten zien dat nationale ontwikkeling soms begint bij een schoolbank, een warme maaltijd en een kippenren achter het huis.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
Foto is van CDS op gov.sr
