Met duizenden nieuwe banen, contracten voor lokale ondernemingen en oplopende bestedingen in eigen land bouwt Guyana zichtbaar aan nationale betrokkenheid bij de oliesector, maar de werkelijke waarde van dat beleid zal pas blijken wanneer gespecialiseerde kennis, bedrijfsvermogen en winst ook daadwerkelijk in de Guyanese economie achterblijven.
Senior Petroleum Coordinator dr. Bobby Gossai jr. stelt dat lokale inhoud niet mag worden teruggebracht tot een optelsom van arbeidsplaatsen en uitbestede opdrachten. Die cijfers tonen weliswaar hoeveel Guyanezen en lokale bedrijven deelnemen aan de sector, maar zij zeggen nog weinig over de vraag of het land sterker wordt wanneer buitenlandse oliemaatschappijen en dienstverleners hun activiteiten uiteindelijk afbouwen.
Een economie die alleen personeel levert en eenvoudige diensten uitvoert, blijft afhankelijk van de partijen die de technologie, technische expertise en grote contracten beheersen. De inzet moet daarom verschuiven naar duurzame kennisoverdracht, zodat Guyanese ondernemers en deskundigen steeds ingewikkeldere werkzaamheden zelfstandig kunnen uitvoeren en niet jarenlang aan de zijlijn blijven staan van de meest winstgevende onderdelen van de olie-industrie.
Samenwerkingsverbanden, joint ventures en partnerschappen tussen internationale en Guyanese bedrijven moeten volgens Gossai meer worden dan een vereiste op papier. Zij moeten lokale ondernemingen toegang geven tot technische standaarden, veiligheidsprocedures, projectmanagement, financiële kennis en gespecialiseerde dienstverlening die tot dusver vaak uit het buitenland wordt ingevlogen.
De ontwikkeling van gas kan die verschuiving verder versnellen, omdat nieuwe industriële activiteiten ook nieuwe leveranciers, technici, onderhoudsbedrijven en logistieke ondernemingen nodig zullen hebben. Het land krijgt daarmee een kans om een bredere productieketen op te bouwen waarin lokale bedrijven niet alleen goederen leveren, maar ook kennisintensieve diensten ontwikkelen.
De aandacht verschuift ook naar wat ondernemingen doen met de opbrengsten die zij dankzij de oliesector binnenhalen. Winst die opnieuw wordt geïnvesteerd in personeel, opleidingen, machines, kwaliteitsverbetering en uitbreiding, creëert een veel steviger economisch fundament dan geld dat na een contract snel uit de economie verdwijnt. Lokale inhoud krijgt pas betekenis wanneer bedrijven groeien, werknemers doorgroeien en nieuwe expertise zich verspreidt naar andere sectoren.
Het wettelijke kader omvat inmiddels veertig activiteiten en blijft volgens de overheid open voor aanpassing naarmate de sector verandert. Via het Local Content Secretariat en openbare registraties wordt gewerkt aan meer inzicht in werkgelegenheid, leveranciers en lokale uitgaven, maar transparantie moet uiteindelijk gepaard gaan met controle op de werkelijke prestaties achter die cijfers.
Guyana staat daarmee voor een belangrijke test. Een indrukwekkend aantal lokale certificaten of contracten kan politiek aantrekkelijk ogen, maar verliest waarde wanneer bedrijven vooral als doorgeefluik functioneren en cruciale besluiten, kennis en marges buiten het land blijven. De vraag is niet hoeveel bedrijven een lokaal label dragen, maar hoeveel van hen zelfstandig concurrerend kunnen worden.
Ook Suriname doet er verstandig aan om bij de verdere ontwikkeling van zijn eigen olie-industrie concrete eisen te koppelen aan opleiding, technologieoverdracht, lokale toeleveranciers en herinvestering van winsten, zodat lokale inhoud geen tijdelijke etalage wordt maar een motor voor duurzame bedrijvigheid buiten de olievelden.
De ware erfenis van de petroleumsector zal daarom niet worden gemeten aan het aantal getekende contracten, maar aan de bedrijven, vakmensen en kenniscentra die overeind blijven wanneer de olie minder dominant wordt in de economie.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
