De doorgevoerde wetswijzigingen van Asis Gajadien in het Burgerlijk Wetboek zorgen voor een fundamentele verschuiving in de ouderlijke gezagsverhoudingen. Met de invoering van gelijke vaderrechten is de wetgeving eindelijk in lijn gebracht met het basisprincipe van gelijkwaardigheid tussen moeder en vader. Niet alleen bevordert dit een eerlijke behandeling van beide ouders, maar bovenal komt het de belangen en het welzijn van het kind ten goede.
Voordien verkeerde de vader er juridisch vaak automatisch in een ondergeschikte positie zodra ouders uit elkaar gingen. De nieuwe bepalingen leggen vast dat vader en moeder vanaf het begin van een relatie gelijke ouderlijke rechten hebben, ongeacht of ze gehuwd zijn of samenwonen. Dit betekent dat beslissingen over schoolkeuze, medische zorg en geloofsovertuiging voortaan gezamenlijk en op basis van consensus moeten worden genomen. Het kind profiteert hierdoor van een stabielere omgeving, waarin beide stemgerechten even zwaar wegen.
Dankzij de gelijke vaderrechten is ook het traject voor het toekennen van omgangsregelingen versoepeld. Waar moeders in de praktijk vaak als eerste aanspraak konden maken op exclusief ouderlijk gezag, is nu vastgelegd dat vaders een automatische inbreng behouden bij elke belangrijke beslissing over de verzorging en opvoeding van hun kind. Hierdoor zijn langdurige juridische procedures niet langer de enige weg om betrokken vaderschap af te dwingen, wat de werklast voor rechtbanken beperkt en ouders sneller rust biedt om zich op het gezinsleven te concentreren.
Wij van Ko’W’ Checking benadrukken dat deze hervorming bijdraagt aan de emotionele ontwikkeling van kinderen. Onderzoek toont aan dat kinderen met actief betrokken vaders betere sociale vaardigheden en een hoger zelfvertrouwen ontwikkelen. Door juridische barrières weg te nemen, moedigt de wet ouderschapsparticipatie aan en voorkomt het dat het kind het gevoel krijgt “tussen de stoelen” te vallen. Bovendien versterkt het de gelijkheid in gezag en verantwoordelijkheid, wat aansluit bij internationale kinderrechtenverdragen waarin het belang van het kind vooropstaat.
Met de inwerkingtreding van Asis Gajadien’s wetsvoorstellen is Suriname een stap dichter bij een moderne, evenwichtige gezinswetgeving. Zowel vaders als moeders hebben nu een gelijke wettelijke basis om samen beslissingen te nemen. Het kind, als middelpunt van deze hervorming, krijgt zo de spirituele, stabiele en liefdevolle opvoeding die het verdient.
