Vicepresident Gregory Rusland zegt dat het zijn diepe verlangen is om Surinaamse technologen veel beter en actiever te betrekken bij het nationaal ontwikkelingsbeleid. Met het oog op de naderende olie en gasontwikkeling heeft hij gesprekken aangeknoopt met een groep deskundigen die op hun beurt andere technologen moeten mobiliseren. Suriname heeft de kennis en kunde van eigen professionals hard nodig om innovatief te denken, structuur aan te brengen en het ontwikkelingsbeleid te versterken. Bovendien moet deze samenwerking volledig buiten de politieke sfeer plaatsvinden. Het klinkt veelbelovend, maar tegelijkertijd roept deze ontwikkeling een fundamentele vraag op, Suriname beschikt al tientallen jaren over hoogopgeleide ingenieurs, ICT-specialisten, datawetenschappers, geologen, milieudeskundigen, procestechnologen en andere professionals die zowel nationaal als internationaal hun sporen hebben verdiend. Zij werken bij multinationals, onderzoeksinstituten, universiteiten en innovatieve bedrijven. Velen hebben zich in het verleden al uitgesproken over de noodzaak van een langetermijnvisie op technologische ontwikkeling, digitalisering, energie, infrastructuur en duurzaamheid. Toch zijn hun inzichten zelden structureel opgenomen in het overheidsbeleid.
In plaats daarvan bleef de politieke besluitvorming jarenlang overheerst door kortetermijnbelangen, partijpolitieke afwegingen en wisselende prioriteiten. Deskundigheid werd vaak pas geraadpleegd wanneer problemen zich al hadden aangediend. Daardoor gingen kansen verloren en bleef Suriname achter op gebieden waar technologie juist het verschil had kunnen maken. De aankomende olie en gasindustrie maakt deze achterstand extra zichtbaar. De sector zal miljardeninvesteringen aantrekken, complexe infrastructuur vereisen en hoge eisen stellen aan veiligheid, milieubeheer, digitalisering en lokale capaciteitsopbouw. Dit zijn geen vraagstukken die uitsluitend door politici of beleidsmakers kunnen worden opgelost. Ze vereisen multidisciplinaire samenwerking tussen technici, economen, juristen, milieudeskundigen en onderzoekers. Dat vicepresident Rusland erkent dat de regering de nationale technologen hard nodig heeft, is daarom een belangrijke stap. Nog belangrijker is zijn uitspraak dat de betrokkenheid volledig uit de politieke sfeer moet worden gehaald. Juist daarin schuilt de kern van de uitdaging. Suriname kent een geschiedenis waarin deskundigheid regelmatig ondergeschikt werd gemaakt aan politieke loyaliteit. Adviesorganen verdwenen na een kabinetswisseling, beleidscommissies werden opnieuw samengesteld op basis van politieke voorkeuren en waardevolle kennis ging verloren zodra de politieke wind draaide.
Daardoor ontstond geen duurzaam kennisbeleid, maar een cyclus van steeds opnieuw beginnen. Als de vicepresident werkelijk een nieuwe koers wil inslaan, zal hij meer moeten doen dan verkennende gesprekken voeren. Er zal een permanent, onafhankelijk platform moeten komen waarin technologen vanuit uiteenlopende disciplines gezamenlijk adviseren over nationale ontwikkelingsvraagstukken. Niet als politieke adviseurs, maar als onafhankelijke professionals die hun aanbevelingen baseren op feiten, onderzoek en internationale best practices. Zo’n platform moet bovendien transparant functioneren. De selectie van deskundigen moet plaatsvinden op basis van aantoonbare expertise en ervaring, niet op basis van politieke kleur, persoonlijke relaties of institutionele belangen. Alleen dan ontstaat vertrouwen binnen de brede technologische gemeenschap. Ook de Surinaamse diaspora verdient hierin een prominente plaats. Duizenden Surinaamse professionals werken wereldwijd aan innovatieve projecten op het gebied van energie, kunstmatige intelligentie, watermanagement, gezondheidszorg en klimaatadaptatie. Hun kennis vormt een enorme strategische reserve waar Suriname tot nu toe slechts beperkt gebruik van heeft gemaakt. Moderne communicatiemiddelen maken fysieke afstand nauwelijks nog een belemmering. De bereidheid van de eerste groep technologen om anderen te motiveren voor een bredere bundeling is zonder meer positief.
Maar ook hier geldt dat enthousiasme alleen onvoldoende is. Zonder duidelijke doelstellingen, institutionele verankering en concrete bevoegdheden dreigt deze exercitie te verzanden in een zoveelste overlegstructuur waarvan uiteindelijk weinig zichtbaar resultaat overblijft. De echte toets ligt niet in het organiseren van bijeenkomsten, maar in de vraag of adviezen daadwerkelijk worden omgezet in beleid. De olie en gasontwikkeling biedt Suriname een historische kans om economische groei te realiseren. Tegelijkertijd brengt zij grote risico’s met zich mee op het gebied van milieu, transparantie, financiële duurzaamheid en institutionele kwaliteit. Juist daarom kan het land zich geen symbolische participatie van deskundigen veroorloven. De inzet van technologen mag geen politieke etalage worden, maar moet uitgroeien tot een vaste pijler onder het nationale beleid. Als vicepresident Rusland erin slaagt een onafhankelijk, deskundig en duurzaam kennisnetwerk op te bouwen dat daadwerkelijk invloed heeft op beleidsvorming, kan zijn initiatief een belangrijke koerswijziging betekenen. Maar als de gesprekken beperkt blijven tot goede bedoelingen zonder structurele opvolging, zal ook deze poging verdwijnen in de lange lijst van commissies, consultaties en intentieverklaringen die Suriname rijk is. De tijd van vrijblijvende consultaties is voorbij. De uitdagingen waarvoor Suriname staat, vragen om kennis, innovatie en professioneel leiderschap. Niet incidenteel, maar permanent. Niet politiek gestuurd, maar nationaal gedragen.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
