Overleg tussen minister Misiekaba en Diabetes Vereniging Suriname legt nadruk op preventie, maar concrete maatregelen en structurele ondersteuning blijven essentieel. De strijd tegen diabetes in Suriname vraagt om meer dan oproepen tot gezond eten, dagelijks bewegen en persoonlijke verantwoordelijkheid. Hoewel preventie en bewustwording belangrijke instrumenten zijn, blijft de vraag hoe deze uitgangspunten worden vertaald naar concreet gezondheidsbeleid. Het overleg tussen minister van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid, drs. André Misiekaba en vertegenwoordigers van de Diabetes Vereniging Suriname (DVS) brengt het onderwerp opnieuw onder de aandacht, maar onderstreept tegelijkertijd de noodzaak van een structurele aanpak. Tijdens het gesprek, waarbij DVS voorzitter Angelika Namdar, Ardjosemito Cornelis en de directie van het ministerie aanwezig waren, stonden diabetespreventie, gezondheidsvoorlichting en de uitdagingen van mensen met diabetes centraal. De vereniging gaf een toelichting op haar activiteiten en de knelpunten waarmee patiënten worden geconfronteerd. Daarmee werd opnieuw duidelijk dat diabetes niet uitsluitend een individuele gezondheidskwestie is, maar ook een maatschappelijke verantwoordelijkheid vormt. De Diabetes Vereniging Suriname, opgericht op 29 oktober 2004, zet zich in voor het voorkomen van diabetes, vroegtijdige opsporing en verbetering van de levenskwaliteit van patiënten.
De organisatie richt zich onder meer op voorlichting over gezonde voeding, lichaamsbeweging en een gezonde levensstijl. Daarnaast vraagt zij aandacht voor de medische en maatschappelijke problemen waarmee mensen met diabetes te maken krijgen. Dat deze onderwerpen opnieuw op de agenda staan, is belangrijk. Toch is bewustwording op zichzelf onvoldoende om de groeiende uitdagingen rond chronische aandoeningen effectief aan te pakken. Voorlichting heeft pas blijvende waarde wanneer burgers ook daadwerkelijk in staat worden gesteld om gezondere keuzes te maken en toegang hebben tot tijdige medische controles en passende zorg. Gezonde voeding en voldoende beweging worden vaak gepresenteerd als vanzelfsprekende keuzes. In de praktijk kunnen financiële beperkingen, de beschikbaarheid en betaalbaarheid van gezonde voedingsmiddelen, de leefomgeving en toegang tot gezondheidszorg echter bepalend zijn voor het gedrag van mensen. Een preventiebeleid dat hoofdzakelijk inzet op individuele discipline, loopt daarom het risico de bredere omstandigheden die gezondheidsproblemen beïnvloeden buiten beschouwing te laten. Minister Misiekaba benadrukte tijdens het overleg dat een gezonde levensstijl begint bij de eigen verantwoordelijkheid van ieder individu.
Hij riep de samenleving op bewuster met de gezondheid om te gaan, gezonder te eten en dagelijks voldoende te bewegen. Daarbij wees hij op het belang van minimaal dertig minuten lichaamsbeweging per dag. Deze boodschap sluit aan bij algemene aanbevelingen voor een gezondere levensstijl. Toch mag de nadruk op persoonlijke verantwoordelijkheid niet leiden tot een eenzijdige benadering van diabetespreventie. De overheid heeft immers eveneens een verantwoordelijkheid om preventieve gezondheidszorg toegankelijk te maken, tijdige diagnose te bevorderen en patiënten te ondersteunen bij het beheersen van hun aandoening. Diabetes kan ernstige gevolgen hebben wanneer de ziekte niet tijdig wordt ontdekt of onvoldoende wordt behandeld. Daarom is het van belang dat gezondheidsvoorlichting wordt gekoppeld aan toegankelijke screeningsmogelijkheden, deskundige begeleiding en betrouwbare informatie over de risico’s en gevolgen van de aandoening. Ook de continuïteit van behandeling en de beschikbaarheid van noodzakelijke medische voorzieningen verdienen nadrukkelijke aandacht. Het kennismakingsbezoek bood ruimte voor overleg over de rol van de DVS en het belang van samenwerking tussen de overheid, gezondheidsorganisaties en de samenleving.
Die samenwerking kan een belangrijke bijdrage leveren aan preventie en ondersteuning van patiënten, mits zij verder gaat dan het uitwisselen van standpunten en het herhalen van algemene gezondheidsadviezen. Daarbij zijn concrete afspraken, duidelijke verantwoordelijkheden en meetbare doelstellingen noodzakelijk. Structurele samenwerking met patiëntenorganisaties kan het ministerie bovendien helpen om knelpunten uit de dagelijkse praktijk beter in beeld te brengen. De ervaringen van mensen met diabetes moeten daarbij niet alleen worden aangehoord, maar ook aantoonbaar worden meegenomen in de ontwikkeling en uitvoering van beleid. Het overleg tussen Misiekaba en de DVS vormt daarmee een relevant contactmoment, maar is op zichzelf nog geen bewijs van vooruitgang. De werkelijke betekenis ervan zal afhangen van de maatregelen die eruit voortkomen, de middelen die daarvoor beschikbaar worden gesteld en de mate waarin patiënten daar daadwerkelijk voordeel van ondervinden. De aanpak van diabetes in Suriname vereist een combinatie van individuele inzet, publieke verantwoordelijkheid en toegankelijke gezondheidszorg. Bewustwording is een noodzakelijke eerste stap, maar zonder concrete uitvoering blijft het effect beperkt. Voor het ministerie ligt de uitdaging dan ook niet alleen in het stimuleren van een gezonde levensstijl, maar vooral in het creëren van omstandigheden waarin preventie, vroegtijdige opsporing en goede behandeling voor de samenleving bereikbaar worden.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
