Met meer dan zeventig technische sessies, een handelsbeurs, veldbezoeken en gesprekken tussen ministers, ondernemers, boeren en onderzoekers moet de twintigste Caribbean Week of Agriculture in Jamaica uitgroeien tot een beslissend moment voor de voedselvoorziening in de regio. Van 27 september tot en met 2 oktober verschuift de aandacht naar Trelawny, waar de Caribische landbouw niet alleen haar problemen bespreekt, maar ook moet aantonen hoe zij productie, innovatie en voedselzekerheid eindelijk sterker met elkaar kan verbinden.
De bijeenkomst begint op zondag 27 september met praktijkbezoeken in het veld, gevolgd door de officiële opening in het Ocean Coral Springs Resort. Onder het thema The New F.A.C.E of Caribbean Food Systems staat de vraag centraal hoe landen hun voedselsystemen kunnen vernieuwen zonder boeren, vissers, kleine ondernemers en plattelandsgemeenschappen achter te laten. De regionale ambitie om de afhankelijkheid van ingevoerd voedsel terug te dringen krijgt daarmee opnieuw politieke urgentie.
Veel Caribische landen beschikken over vruchtbare grond, water, visgronden en kennis, maar blijven tegelijk kwetsbaar door hoge importrekeningen, dure logistiek, klimaatschade en beperkte toegang tot kapitaal. Die tegenstelling staat nadrukkelijk op de agenda, omdat voedselzekerheid niet alleen draait om voldoende producten in de supermarkt, maar ook om betaalbare voeding, stabiele inkomens en een landbouwsector die zware regenval, droogte, ziekten en schommelende prijzen kan opvangen.
Aardvruchten en knolgewassen krijgen een prominente plaats in het programma, omdat cassave, zoete aardappel, dasheen en andere lokale gewassen opnieuw kunnen uitgroeien tot stevige pijlers onder de regionale voedselvoorziening. Onderzoek naar betere rassen en marktgerichte verwerking moet voorkomen dat deze producten vooral als traditionele bijzaak worden gezien, terwijl zij juist kansen bieden voor meel, zetmeel, veevoer, schoolmaaltijden en moderne voedingsmiddelen.
Ook visserij, aquacultuur, veeteelt en organische bemesting worden nadrukkelijk verbonden aan een bredere productiestrategie. Biogasinstallaties, hydroponisch voer, efficiënter watergebruik en circulaire landbouwmodellen kunnen boeren helpen om afvalstromen om te zetten in nieuwe waarde. De kern van die aanpak ligt in minder afhankelijkheid van dure ingevoerde inputs en een productie die beter bestand is tegen een veranderend klimaat.
De financiële kant van landbouw krijgt eveneens aandacht, omdat veel goede plannen stranden zodra boeren, startende ondernemers en coöperaties krediet zoeken. Private investeringen moeten volgens de organisatoren beter worden gekoppeld aan lokale productie, verwerking en distributie, waarbij ook vrouwen geleide agribedrijven meer ruimte moeten krijgen. Zonder betrouwbare afzet, passende financiering en toegang tot grond blijft vernieuwing echter beperkt tot pilots die nooit de schaal bereiken die de regio nodig heeft.
Digitale landbouw moet tijdens de week laten zien dat technologie geen luxeproduct voor grote bedrijven hoeft te zijn. Digitale voorlichting, online handelslagen, toegepaste kunstmatige intelligentie en burgerwetenschap kunnen boeren sneller toegang geven tot weerinformatie, marktprijzen, ziektemeldingen en teeltadvies. De waarde daarvan wordt pas zichtbaar wanneer deze systemen bereikbaar zijn voor kleine producenten en aansluiten op de dagelijkse werkelijkheid op het platteland.
Jongeren krijgen een eigen plaats in het programma, met gesprekken over toegang tot landbouwgrond, digitale landbouw en nieuwe verdienmodellen. De regio kan zich geen landbouwsector veroorloven die vergrijst zonder opvolging, want voedselproductie vraagt om jonge mensen die niet alleen een stuk grond zien, maar ook een bedrijf met technologie, verwerking, exportmogelijkheden en toekomstperspectief.
Ministeriële bijeenkomsten, waaronder een speciale vergadering over landbouw binnen de regionale handelsstructuur, moeten de stap zetten van overleg naar beleid dat werkelijk uitvoerbaar is. De betrokkenheid van instellingen voor landbouwonderzoek, voedselveiligheid, visserij, universiteiten, internationale organisaties en het bedrijfsleven biedt daarvoor een brede basis, maar de geloofwaardigheid van de bijeenkomst zal afhangen van besluiten die na Jamaica zichtbaar worden op boerderijen, markten en in verwerkingsbedrijven.
Sinds de eerste editie in 1998 is de Caribbean Week of Agriculture bedoeld als ontmoetingsplaats voor een gezamenlijke regionale visie op landbouw en plattelandsontwikkeling. De bijeenkomst werd opgebouwd door regionale instellingen en kreeg later versterking van organisaties op het gebied van landbouwonderzoek, voedselvoorziening en internationale samenwerking, maar een lange geschiedenis is geen garantie voor resultaat wanneer landen na afloop opnieuw kiezen voor losse projecten zonder gezamenlijke uitvoering.
De Surinaamse overheid kan in deze ontwikkeling terrein winnen door cassave, rijst, groenten, visserij en kleinschalige verwerking sterker te koppelen aan betrouwbare afzet, koudeketens, voedselveiligheid en jonge ondernemers met toegang tot grond en financiering. Een landbouwbeleid dat digitale kennis, drainage, klimaatbestendige productie en lokale verwerking tegelijk versterkt, maakt het land minder afhankelijk van invoer en creëert meer waarde buiten Paramaribo.
De werkelijke test begint daarom niet in de conferentiezalen van Trelawny, maar in de maanden daarna, wanneer moet blijken of de regio haar voedselbeleid durft om te zetten in meer productie, minder verspilling en een sterkere positie voor de eigen boeren.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
