De boothouders die de verbinding Paramaribo-Meerzorg vice versa onderhouden, wachten nog steeds op concrete oplossingen voor problemen die hun dienstverlening onder druk zetten. Ondanks een protestactie en spoedoverleg met de regering blijft een groot deel van de noodzakelijke maatregelen afhankelijk van rekenmodellen, commissies en verdere afstemming tussen ministeries. Daarmee dreigt het zoveelste overleg te eindigen in afspraken waarvan de uitvoering opnieuw op zich laat wachten. De vertegenwoordigers van de boothouders hebben dinsdag 3 november, in aanwezigheid van minister Raymond Landveld van Transport, Communicatie en Toerisme (TCT), hun knelpunten op het Kabinet van de President besproken. Een dag eerder hadden de boothouders actie gevoerd om aandacht te vragen voor hun problemen. De bijeenkomst volgde dus niet uit een spontaan initiatief van de overheid, maar kwam tot stand nadat de sector zelf de noodzaak van ingrijpen nadrukkelijk onder de aandacht had gebracht. Centraal tijdens het overleg stonden de gewenste tariefaanpassing, compensatie voor de gestegen brandstofprijzen en de achterstanden bij de verlenging van vergunningen. De laatste tariefaanpassing dateert volgens de bespreking uit 2023.
Inmiddels zijn de kosten voor de exploitatie van de boten aanzienlijk onder druk komen te staan, waardoor de vraag naar een herziening steeds dringender wordt. Toch moet eerst een transparant rekenmodel worden uitgewerkt. Volgens Edgar Dikan, vertegenwoordiger van het Kabinet van de President, moeten de verschillende kostencomponenten duidelijk worden vastgesteld, zodat een onderbouwd tariefvoorstel kan worden opgesteld. Minister Landveld heeft aangegeven dat binnen twee weken duidelijkheid moet komen over het rekenmodel, waarna het voorstel ter goedkeuring aan de president kan worden voorgelegd. Dat de sector eerst een protestactie moest organiseren om opnieuw beweging in haar dossier te krijgen, roept vragen op over de snelheid en effectiviteit van het overheidsbeleid. Een tariefherziening die afhankelijk is van een rekenmodel, mag geen eindeloze administratieve exercitie worden. Transparantie is noodzakelijk, maar mag niet worden gebruikt als excuus om noodzakelijke besluiten uit te stellen. Ook de brandstofcompensatie blijft voorlopig onzeker.
Hiervoor is verdere afstemming nodig met het ministerie van Financiën en Planning. De regering kijkt naar regelingen die mogelijk ook voor andere transportsectoren gelden. Daarmee is echter nog geen duidelijkheid gegeven over de voorwaarden, de hoogte van eventuele compensatie of het tijdstip waarop de boothouders daadwerkelijk verlichting kunnen verwachten. De vergunningenproblematiek vormt een ander pijnpunt. Voor het wegwerken van de achterstanden wordt een commissie ingesteld die moet nagaan waar de benodigde documenten zich bevinden en de administratieve afhandeling tussen de betrokken instanties moet bevorderen. Dat vergunningen blijven hangen omdat documenten niet tijdig worden verwerkt of teruggevonden, wijst op tekortkomingen in de administratieve organisatie van de overheid. Ondernemers mogen niet voortdurend de gevolgen dragen van een bureaucratisch systeem dat zijn eigen dossiers niet op orde heeft. De instelling van opnieuw een commissie verdient daarom bijzondere kritische aandacht. Suriname kent tal van commissies die zijn ingesteld om maatschappelijke en bestuurlijke problemen op te lossen.
Het is hoog tijd dat de regering niet alleen nieuwe commissies benoemt, maar ook systematisch evalueert wat bestaande en eerder ingestelde commissies daadwerkelijk hebben gepresteerd. Welke concrete resultaten zijn geboekt, welke aanbevelingen zijn uitgevoerd en welke commissies hebben hun doelstellingen niet gehaald? Zonder een dergelijke evaluatie dreigt commissiebeleid te verworden tot een bestuurlijke gewoonte waarbij verantwoordelijkheid wordt doorgeschoven in plaats van genomen. De boothouders hebben behoefte aan meer dan toezeggingen en overlegmomenten. Zij willen duidelijkheid over tarieven, brandstofcompensatie en vergunningen. De regering moet daarom niet alleen termijnen vaststellen, maar ook zichtbaar maken wie verantwoordelijk is voor de uitvoering en welke resultaten binnen die termijnen worden bereikt. Het overleg op het Kabinet van de President kan een keerpunt betekenen, maar alleen als de gemaakte afspraken daadwerkelijk worden nagekomen. Voor de boothouders telt uiteindelijk niet hoeveel commissies worden ingesteld of hoeveel vergaderingen worden gehouden, maar of hun problemen eindelijk worden opgelost.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
