De discussie over het toekomstige leiderschap van de VHP moet niet uitsluitend draaien om functies of interne machtsverhoudingen, maar vooral om de vraag wie in staat is de partij opnieuw te verbinden met haar achterban, de interne structuren te versterken en verschillende generaties binnen één gezamenlijke koers samen te brengen. Asis Gajadien heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een herkenbare parlementariër die het politieke veld kent en over ruime bestuurlijke ervaring beschikt. In het interview met Belfor benadrukte hij duidelijk zijn voorkeur voor collectief leiderschap, waarbij besluiten niet door één persoon worden genomen, maar samen met de partijorganen, jongeren, de achterban en deskundigen, onder wie ook professionals die zich voor het land willen inzetten zonder zelf politiek actief of aan een partij verbonden te zijn.
Zijn politieke inzet werd onder meer zichtbaar bij het initiatief voor de Wet Openbaarheid Bestuursinformatie, waarmee burgers meer mogelijkheden moeten krijgen om het handelen van de overheid te controleren. Daarnaast maakte hij zich sterk voor een betere rechtspositie van de rechterlijke macht, een transparanter grondbeleid en duidelijke wetgeving rond ruimtelijke ordening. Ook op financieel gebied heeft hij herhaaldelijk aandacht gevraagd voor begrotingsdiscipline, verantwoord schuldenbeheer en een correcte toepassing van de Comptabiliteitswet. Deze dossiers laten zien dat zijn politieke optreden zich niet beperkt tot kritiek, maar ook gericht is op wetgeving, institutionele versterking en controle op het bestuur.
Voordat Gajadien een definitieve stap naar het voorzitterschap zet, zal hij eerst binnen de VHP moeten presenteren waar de partij naartoe moet en welke koers daarvoor noodzakelijk is. Hij is bezig de mogelijkheden voor een goed en sterk team te bespreken, omdat politieke vernieuwing niet door één persoon kan worden gedragen. Wanneer hij en zijn team voldoende draagvlak krijgen binnen de partijstructuren en onder de achterban, zal hij bereid zijn de verantwoordelijkheid te nemen, zeker omdat binnen de VHP niet alleen modernisering, maar ook wezenlijke vernieuwing nodig is. De partij heeft een visie nodig die niet uitsluitend gericht is op de eerstvolgende verkiezing, maar die duidelijk maakt waar de VHP en Suriname tussen nu en 2050 moeten staan.
De Surinaamse politiek draait volgens Gajadien al veertig tot vijftig jaar binnen vrijwel dezelfde systemen, werkwijzen en machtsverhoudingen, waardoor nieuwe gezichten te vaak oude patronen blijven voortzetten, zo stelt hij in het interview. Het invoeren van digitale middelen, nieuwe communicatiemethoden of moderne partijstructuren is daarom niet voldoende wanneer de onderliggende cultuur onveranderd blijft. Modernisering verbetert wat al bestaat, maar hernieuwing durft het bestaande systeem fundamenteel te beoordelen, verouderde werkwijzen los te laten en nieuwe vormen van leiderschap, participatie en verantwoordelijkheid te ontwikkelen.
Gajadien beschikt over een kwaliteit die binnen een eventueel teleurgestelde of verdeelde partij van grote waarde kan zijn, omdat hij zich nadrukkelijk presenteert als bruggenbouwer tussen ervaren partijleden en jongeren, tussen de leiding en de basis en tussen trouwe ondersteuners en mensen die zich de afgelopen jaren niet langer gehoord voelden. Hij kent de ressorten, begrijpt de werking van het parlement en weet dat een politieke partij alleen duurzaam kan groeien wanneer mensen niet uitsluitend tijdens verkiezingen worden benaderd, maar voortdurend worden betrokken bij de koers, de besluitvorming en de opbouw van de organisatie.
Het voorzitterschap van Gajadien zal daarom vooral moeten worden beoordeeld op zijn vermogen om de VHP te veranderen in een bredere, vernieuwde en democratisch bestuurde beweging. Zijn collectief leiderschap krijgt inhoud wanneer jongeren ruimte krijgen, deskundigheid wordt benut ook buiten de partij en politieke structuren, kandidaten eerlijk worden geselecteerd en kritische partijleden zonder angst hun mening kunnen geven. Zijn belangrijkste opdracht zou niet moeten zijn om simpelweg een functie over te nemen, maar om samen met een sterk team vertrouwen terug te winnen, een toekomstvisie tot 2050 te presenteren en de VHP te vernieuwen tot een politieke organisatie waarin draagvlak, interne democratie en maatschappelijke betrokkenheid centraal staan.
