De strijd om de leiding van de Telecommunicatie Autoriteit Suriname (TAS) legt een dieper bestuurlijk probleem bloot, onduidelijkheid over bevoegdheden, betwiste juridische afspraken en een organisatie die verwikkeld is geraakt in een openlijk conflict over haar eigen gezag. Rechter Robert Praag doet vandaag uitspraak in twee kortgedingen waarin de Raad van Commissarissen (RvC) en directeur Wendy Jap-A-Joe lijnrecht tegenover elkaar staan. Een schikking is na ruim tweeënhalf uur behandeling op zondag uitgebleven. De inzet is groter dan de vraag wie momenteel de directeursstoel bezet. Centraal staat de rechtsgeldigheid van de benoeming van Jap-A-Joe, de status van haar arbeidsovereenkomst uit 2021 en de bevoegdheid van de RvC om het bestuur over te nemen. Zolang deze kwesties niet zijn opgehelderd, blijft de bestuurlijke stabiliteit van een belangrijke toezichthouder op de telecommunicatiesector onder druk staan. De RvC stelt dat de wettelijke benoemingstermijn van Jap-A-Joe is verstreken en dat de raad daarom bevoegd is de bestuurstaken waar te nemen. Volgens advocaat Gerold Sewcharan, die namens TAS en de Staat optreedt, is Jap-A-Joe tijdig en persoonlijk schriftelijk geïnformeerd over het einde van haar benoeming. Een afzonderlijk ontslagbesluit zou volgens dit standpunt niet nodig zijn, omdat het aflopen van een benoeming juridisch iets anders is dan ontslag of schorsing.
De verdediging van Jap-A-Joe bestrijdt deze redenering. Advocaten Iris Nazir en Chandra Algoe stellen dat hun cliënt sinds 2015 bij TAS werkzaam is en op basis van een arbeidsovereenkomst uit 2021 nog aanspraken heeft. In die overeenkomst zou een opzegtermijn van twaalf maanden zijn opgenomen. De verdediging betwist bovendien dat het contract nietig is en stelt dat het tot stand kwam ter uitvoering van een regeringsmissive. Hier botsen twee juridische werkelijkheden die niet zonder meer met elkaar mogen worden vereenzelvigd. Het einde van een wettelijke benoeming hoeft niet automatisch te betekenen dat alle arbeidsrechtelijke aanspraken vervallen. Omgekeerd geeft een arbeidsovereenkomst niet vanzelfsprekend het recht om een directeursfunctie te blijven uitoefenen nadat de wettelijke benoemingstermijn is verstreken. Juist de juridische verhouding tussen beide moet doorslaggevend zijn. De rechtsgeldigheid van de overeenkomst uit 2021 vormt een cruciaal strijdpunt. Namens de Staat is aangevoerd dat het contract niet door de bevoegde minister, maar door de toenmalige president-commissaris is ondertekend. Ook zou de vereiste goedkeuring van de Raad van Ministers niet zijn aangetoond. Tijdens de behandeling werd daarnaast de mogelijkheid geopperd dat de overeenkomst achteraf is opgesteld. De verdediging heeft die bezwaren weersproken.
Deze tegenstrijdige standpunten maken duidelijk waarom de herkomst, ondertekening en eventuele goedkeuring van het contract juridisch nauwkeurig moeten worden getoetst. Als de overeenkomst niet rechtsgeldig tot stand is gekomen, kan de verdediging daarop mogelijk niet de rechten baseren die zij claimt. Als het contract wel geldig is, moet worden vastgesteld welke gevolgen dat heeft naast de wettelijke benoemingsregeling. Geen van beide partijen kan volstaan met het presenteren van de eigen lezing als vaststaand recht. Het conflict is inmiddels verder gegaan dan een juridisch meningsverschil op papier. Volgens de RvC heeft Jap-A-Joe op 19 en 20 oktober geweigerd mee te werken aan een ordelijke overdracht en werden leden van de raad de toegang tot TAS geweigerd. De raad vraagt de rechter om onmiddellijke overdracht van bedrijfsmiddelen en gegevens, waaronder inloggegevens, bankgegevens en autosleutels. Daarnaast wil de RvC dat Jap-A-Joe en personen die haar vergezellen het TAS-gebouw niet meer betreden zolang de procedure loopt. Ook is verzocht om zo nodig de sterke arm in te schakelen. Zulke maatregelen kunnen ingrijpende gevolgen hebben voor de positie van Jap-A-Joe en de feitelijke controle over de organisatie. Ze vereisen daarom een overtuigende juridische grondslag en een zorgvuldige afweging van de belangen van alle betrokkenen.
De verdediging stelt daartegenover dat de RvC niet bevoegd is om namens TAS op te treden en daarom niet-ontvankelijk moet worden verklaard. Ook heeft zij gewezen op een eerder verzoek tot schorsing dat volgens haar door de Raad van Ministers is afgewezen. Verder verwijt zij de RvC dat publieke uitlatingen een interne kwestie hebben laten escaleren tot een landelijk conflict en hebben bijgedragen aan een vijandige werkomgeving. De mislukte schikkingspoging onderstreept hoe ver de partijen uit elkaar liggen. De RvC wil snel kunnen besturen en stelt dat een bestuursvacuüm moet worden voorkomen. Jap-A-Joe houdt vol dat haar positie niet zonder meer terzijde kan worden geschoven en dat de bevoegdheid van de raad zelf ter discussie staat. De uitspraak van rechter Praag moet duidelijkheid brengen over de onmiddellijke bestuurlijke situatie. Een kortgedingbeslissing zal echter niet noodzakelijk ieder onderliggend arbeidsrechtelijk geschil definitief beslechten. De kern blijft dat een publieke toezichthouder niet gebaat is bij concurrerende machtsclaims, geblokkeerde toegang en onduidelijkheid over wie bevoegd besluiten mag nemen. De affaire stelt daarmee niet alleen de betrokken partijen, maar ook de bestuurlijke waarborgen rond TAS op de proef. Heldere bevoegdheidsregels, controleerbare contractuele afspraken en een ordelijke overdracht zijn geen formaliteiten. Ze zijn voorwaarden voor geloofwaardig bestuur. Als die voorwaarden ter discussie staan, moet de rechtsgang uitsluitsel geven en moeten alle betrokkenen de grenzen van hun bevoegdheden respecteren.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
