De regering wil de groeiende groep buitenlandse migranten in Suriname beter in kaart brengen en registreren. President Simons maakte duidelijk dat de omvang van de groep inmiddels zodanig is toegenomen dat volgens haar een bredere en meer gerichte beleidsaanpak noodzakelijk is. Volgens Simons gaat het niet langer om een beperkt aantal individuele gevallen. De aanwezigheid van grote groepen buitenlandse migranten, onder wie personen zonder geldige verblijfsstatus, heeft volgens de president gevolgen voor verschillende onderdelen van de samenleving. De regering wil daarom eerst beter inzicht krijgen in de omvang, samenstelling en verblijfssituatie van deze groep. Een belangrijk aandachtspunt is de arbeidsmarkt. Volgens Simons werken veel ongedocumenteerde migranten voor lagere lonen dan Surinaamse werknemers, waardoor zij een concurrerende positie op de arbeidsmarkt innemen. Werkgevers kunnen daardoor goedkoper personeel inzetten. Bedrijven kunnen ze goedkoop hebben. Ze werken heel hard. Want ze zijn niet alleen immigranten, ze zijn ook nog onder druk van illegaal zijn. De regering wil daarom buitenlandse arbeidskrachten beter registreren. Daarmee moet niet alleen duidelijk worden hoeveel mensen in Suriname verblijven, maar ook wie zij zijn, waar zij werken en wat hun verblijfspositie is.
De registratie moet vervolgens als basis dienen voor verdere beleidsmaatregelen. Suriname beschikt al over een systeem voor de registratie van vreemdelingen. Het Directoraat Burgerzaken registreert personen met een tijdelijke of permanente verblijfsvergunning en houdt gegevens bij over onder meer verblijfplaats en de geldigheid van verblijfsdocumenten. Voor vreemdelingen die zich in Suriname vestigen, bestaat daarnaast een procedure waarbij zij zich onder meer moeten melden bij de Vreemdelingendienst en de afdeling Vreemdelingenregistratie. De opmerkingen van Simons wijzen erop dat de regering verder wil gaan dan de bestaande administratieve registratie. Het doel is volgens haar om de totale omvang van de buitenlandse bevolking beter zichtbaar te maken, met bijzondere aandacht voor mensen die buiten de formele registratie vallen. Wanneer je tientallen duizenden mensen hebt, dan moet je een ander beleid loslaten. Naast de arbeidsmarkt vormt de aanwezigheid van buitenlandse kinderen een belangrijk onderdeel van het vraagstuk. Volgens de president gaat het onder meer om Spaanssprekende kinderen uit Cuba en andere landen.
Voor deze groep ontstaan specifieke uitdagingen binnen het onderwijs en de gezondheidszorg. De regering heeft volgens Simons de internationale verplichting om kinderen toegang te geven tot gezondheidszorg en onderwijs, ongeacht hun verblijfsstatus. Daarmee komt een nieuwe beleidsopgave naar voren, het onderwijs moet rekening houden met kinderen die de Nederlandse taal niet of onvoldoende beheersen. Wij moeten nu gaan kijken hoe we dat vraagstuk van het onderwijs kunnen aanpakken. De regering wil daarom niet alleen vaststellen hoeveel buitenlandse kinderen in Suriname verblijven, maar ook bekijken welke ondersteuning zij nodig hebben om aansluiting te vinden bij het reguliere onderwijs. Taalondersteuning en begeleiding naar het Nederlandstalige onderwijs zullen daarbij een rol spelen. De kwestie sluit aan bij de bredere onderwijsplanning van de regering. Bij de hervorming van het onderwijs wordt inmiddels ook rekening gehouden met ontwikkelingen in de bevolkingsadministratie en immigratie. De regering wil de komende periode een inventarisatie maken van de aanwezige migranten en kinderen en hun mogelijke toekomstperspectieven. Daarbij wordt ook rekening gehouden met de vraag of terugkeer naar het land van herkomst daadwerkelijk mogelijk is.
Volgens Simons is terugkeer niet in alle gevallen vanzelfsprekend, zeker wanneer de omstandigheden in het land van herkomst moeilijk zijn. Het migratievraagstuk raakt daarmee meerdere beleidsterreinen tegelijk, arbeidsmarkt, onderwijs, gezondheidszorg, bevolkingsregistratie en vreemdelingenbeleid. Een betrouwbare registratie moet de overheid in staat stellen om deze terreinen beter op elkaar af te stemmen. Voor de regering ligt de eerste stap bij het verkrijgen van een duidelijker beeld van de werkelijkheid. Pas wanneer bekend is hoeveel buitenlandse migranten en kinderen zich daadwerkelijk in Suriname bevinden en onder welke omstandigheden zij hier verblijven, kan volgens het staatshoofd gericht beleid worden ontwikkeld. De registratie moet daarmee niet alleen dienen om toezicht te versterken, maar ook om de rechten en toegang tot basisvoorzieningen van migranten en hun kinderen beter te organiseren. Tegelijkertijd wil de regering de gevolgen van illegale arbeid voor Surinaamse werknemers en werkgevers beter kunnen aanpakken. Met de aangekondigde inventarisatie kiest de regering voor een aanpak waarbij registratie de basis vormt voor een breder vreemdelingenbeleid. De omvang van de migrantenpopulatie, de positie op de arbeidsmarkt en de opvang en scholing van buitenlandse kinderen worden daarbij onderdeel van één groter beleidsvraagstuk.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
