Met de bijeenkomst van ministers en hoge vertegenwoordigers in Shanghai heeft APEC opnieuw duidelijk gemaakt dat economische groei in de Asia Pacific niet geloofwaardig kan zijn wanneer vrouwen slechts als bijlage in het beleid worden behandeld. Tijdens de High Level Policy Dialogue on Women and the Economy van 2026 werd benadrukt dat duurzame ontwikkeling alleen mogelijk is wanneer vrouwen volledig en gelijkwaardig kunnen deelnemen aan arbeid, ondernemerschap, technologie, onderwijs en leiderschap. In een regio die meer dan de helft van de wereldeconomie vertegenwoordigt, is dat geen sociaal randthema, maar een harde voorwaarde voor concurrentiekracht.
De Chinese staatsraad Shen Yiqin plaatste de discussie in een wereld die economisch onder druk staat en politiek onrustig blijft. Volgens haar heeft de internationale gemeenschap een gedeelde verantwoordelijkheid om de positie van vrouwen te versterken, juist omdat turbulentie, handelsspanningen, technologische verschuivingen en arbeidsmarktveranderingen vrouwen vaak harder raken. Haar boodschap was helder, vrouwenemancipatie is niet alleen een kwestie van rechten, maar ook van economische stabiliteit.
APEC wil de komende periode inzetten op vier grote lijnen. Het gaat om een beter beleidsklimaat voor vrouwen, meer innovatie als hefboom voor economische zelfstandigheid, sterkere instituties voor gelijkheid en meer samenwerking via het Women and the Economy Forum. Die agenda klinkt breed, maar raakt aan heel concrete vragen, zoals toegang tot financiering, digitale vaardigheden, veilige arbeid, kinderzorg, sociale bescherming, gezondheid, onderwijs en ondernemersondersteuning.
De nadruk op innovatie is bijzonder belangrijk, omdat de digitale economie kansen opent maar ook nieuwe uitsluiting kan creëren. Vrouwen die geen toegang hebben tot training, betaalbare technologie, netwerken en kapitaal, kunnen snel achterblijven in sectoren die straks de hoogste inkomens en de meeste invloed opleveren. Een moderne economie die vrouwen niet meeneemt in kunstmatige intelligentie, digitale handel, groene groei en technologische productie, bouwt haar toekomst met een structureel tekort aan talent.
De bijeenkomst in Shanghai sloot aan bij eerdere gesprekken over vrouwenontwikkeling en economische empowerment, waaronder de Global Leaders Meeting on Women in Beijing in 2025. Daarmee probeert China het thema steviger te plaatsen binnen regionale samenwerking en multilaterale economische diplomatie. De verwijzing naar open regionalisme en echte multilaterale samenwerking laat zien dat APEC vrouwenparticipatie niet los ziet van bredere stabiliteit in handel, investeringen en kennisuitwisseling.
Toch wordt de echte waarde van zulke bijeenkomsten pas zichtbaar wanneer mooie beleidswoorden veranderen in meetbare vooruitgang. APEC economieën verschillen sterk in welvaart, cultuur, arbeidsmarkt, sociale bescherming en politieke systemen, waardoor vrouwen in de ene economie vooral botsen op kapitaalbarrières en in een andere op opleiding, veiligheid, wetgeving of informele zorglasten. Een geloofwaardige vrouwenagenda moet dus ruimte laten voor nationale verschillen, maar tegelijk harde minimumnormen vasthouden.
De oproep om gendergelijkheid te verankeren in wetgeving, instituties en sociale zekerheid is daarom cruciaal. Vrouwen kunnen niet duurzaam economisch sterker worden wanneer zij blijven werken zonder bescherming, zonder eigendomsrechten, zonder toegang tot krediet of zonder gelijke behandeling op de arbeidsmarkt. Economische empowerment vraagt niet alleen inspiratie, maar ook regels, budgetten, toezicht en instellingen die discriminatie, armoede en uitsluiting systematisch aanpakken.
Suriname kan uit deze APEC agenda een duidelijke boodschap halen, ook al ligt het land buiten de Asia Pacific. Een economie die jongeren wil vasthouden, ondernemerschap wil stimuleren en sectoren als landbouw, toerisme, zorg, energie en digitale dienstverlening wil versterken, kan vrouwen niet blijven zien als ondersteunende kracht achter de schermen. Investeren in vrouwelijke ondernemers, technische opleiding voor meisjes, betaalbare kinderzorg, digitale vaardigheden en toegang tot krediet zou niet als sociale gunst moeten worden behandeld, maar als economische strategie.
De conclusie uit Shanghai is dat landen die vrouwen uitsluiten, zichzelf armer organiseren. Geen enkele economie kan moderniseren met de helft van haar talent aan de zijlijn, zeker niet in een wereld waar technologie, duurzaamheid en ondernemerschap de nieuwe groeimotoren worden. APEC heeft de juiste richting benoemd, maar de geloofwaardigheid zal afhangen van de vraag of regeringen vrouwen niet alleen noemen in verklaringen, maar ook macht, geld, opleiding en marktruimte geven.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
