De Stichting Medische Zending Primary Healthcare Suriname heeft haar 25-jarig bestaan feestelijk herdacht, compleet met lofwoorden, felicitaties en terugblikken op een zorgtraditie die volgens functionarissen bijna drie eeuwen teruggaat. Maar achter de ceremonie schuilt ook een harde realiteit, de gezondheidszorg in het binnenland blijft kampen met structurele problemen die al jaren bekend zijn, maar nauwelijks verdwijnen. Namens het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid prees Cleopatra Jessurun de Medische Zending als een onmisbare pijler binnen het Surinaamse gezondheidszorgsysteem. Volgens haar heeft de organisatie generaties lang essentiële zorg gebracht naar afgelegen gemeenschappen waar afstand, transport en infrastructuur grote obstakels vormen. Die erkenning is niet onterecht. Zonder de Medische Zending zouden grote delen van het binnenland praktisch verstoken blijven van basiszorg.
Met tientallen poliklinieken verspreid over het land houdt de organisatie de eerstelijnszorg overeind in gebieden waar de overheid zelf vaak nauwelijks zichtbaar is. Vaccinaties, moeder- en kindzorg, preventieprogramma’s en spoedeisende hulp draaien in veel gevallen op de inzet van medewerkers die onder moeilijke omstandigheden werken. Toch roept de viering ook een ongemakkelijke vraag op, waarom zijn dezelfde problemen na 25 jaar nog steeds actueel? Tijdens haar toespraak erkende Jessurun zelf dat de uitdagingen groot blijven, geografische barrières, personeelstekorten, chronische ziekten en de noodzaak van duurzame eerstelijnszorg. Het zijn problemen die al decennialang terugkeren in beleidsstukken, toespraken en conferenties. Intussen blijven bewoners van het binnenland afhankelijk van een fragiel zorgsysteem waarin transportproblemen, gebrekkige infrastructuur en tekorten aan personeel de dagelijkse realiteit vormen.
De Medische Zending wordt geprezen als fundament van de gezondheidszorg, maar juist dat legt een pijnpunt bloot. Wanneer één organisatie al jaren vrijwel alleen de zorg in grote delen van het land moet dragen, zegt dat ook veel over het falen van structureel nationaal gezondheidsbeleid. De afhankelijkheid van de Medische Zending is niet alleen een succesverhaal, maar ook een signaal dat de overheid er nog altijd niet in slaagt gezondheidszorg overal gelijkwaardig toegankelijk te maken. Jessurun verwees naar pioniers als broeder en zendingsarts J. Franz Reynier en zuster Nelly de Borst, die zich inzetten voor bereikbare zorg voor iedere Surinamer, ongeacht woonplaats of omstandigheden. Dat ideaal leeft nog steeds, maar de praktijk laat zien dat inwoners van het binnenland nog altijd vaker te maken hebben met beperkte voorzieningen, moeilijk bereikbaarheid en kwetsbare zorgstructuren dan bewoners aan de kust. De jubileumviering werd daarmee niet alleen een moment van eerbetoon, maar ook een confronterende herinnering aan hoe groot de achterstand in de gezondheidszorg nog steeds is. Na 25 jaar verdient de Medische Zending niet alleen applaus, maar vooral structurele ondersteuning, investeringen en beleid dat verder gaat dan mooie woorden tijdens een jubileumceremonie.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
