De politieke week begon met cijfers, vragen en ambities die elkaar kruisten, want terwijl president Jennifer Simons de nieuwe begroting indiende met uitgaven van ruim SRD 61,1 miljard tegenover inkomsten van SRD 50,6 miljard en dus een tekort van SRD 6,3 miljard ofwel 3,5 procent van het bbp. Daar plaatste oppositieleider Chandrikapersad Santokhi direct kanttekeningen bij van de onderliggende aannames en het ontbreken van een uitgewerkt sociaal pakket, hij kondigde aan dat zijn fractie de stukken scherp zal doorlichten tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen zodat helder wordt waar ruimte zit en waar juist niet.
Parallel aan het begrotingsdossier schoof de rekenliniaal in de richting van de reële economie, want de ministeries van Landbouw, Veeteelt en Visserij en van Olie, Gas en Milieu legden de basis voor een lijn tot 2050 waarmee voedselzekerheid, uitstootreductie en nieuwe banen elkaar niet bijten maar versterken. Minister Mike Noersalim drong aan op moderne technieken en klimaatbestendige rassen, terwijl minister Patrick Brunings het strategische kompas vastpinde op lange adem en meetbare mijlpalen, eerst uitvoerbare stappen op het land en in de keten, daarna de grote sprongen die alleen slagen als jongeren de sector weer aantrekkelijk vinden.
Aan de kust tekenen natuur en economie eenzelfde verhaal, want de nieuwe districtscommissaris van Coronie, Eric Boldewijn, kreeg van het United Nations Development Programme een overzicht van lopende en geplande trajecten die mangrovebossen beschermen, herstellen en duurzaam benutten. Het EU gefinancierde PRSUMF programma bestrijkt vijf kustdistricten en helpt lokale inkomens in imkerij, visserij en kleinschalige landbouw, tegelijk wordt met het Caricom Climate Change Center gewerkt aan klimaatslimme akkerbouw zodat droogte en watertekort niet langer de voornaamste ondernemersrisico’s zijn. De dc vroeg om tempo omdat regenpatronen veranderen en de natuurlijke wateraanvoer terugvalt, precies daar liggen de kansen wanneer bestuur, boeren en kennisinstellingen één routekaart delen.
De luchtvaart legde een andere pijn bloot, geen gebrek aan plannen maar wel aan cashflow, directeur Vijay Chotkan van NV Luchthavenbeheer wil investeren in airbridges en basisinfrastructuur, maar blijft wachten op betalingen. Hij wijst op openstaande posten bij de nationale carrier en kondigt aan zelf passagierstaksen te innen zodra het juridische pad dat toelaat, populair is dat niet, noodzakelijk wel als modernisering niet weer schuift, intussen worden nationale en internationale financiers benaderd om projecten los te trekken, maar zonder stabiele inkomstenstroom blijft de rekensom lastig.
