Op 12 mei, de Internationale Dag van de Verpleging, staat wereldwijd één beroepsgroep centraal, de mensen die dag in dag uit aan het bed van de patiënt staan. Niet met grote woorden, maar met kennis, aandacht en onvermoeibare toewijding. Verpleegkundigen vormen de ruggengraat en het kloppend hart van elk ziekenhuis. Zonder hen valt de zorg stil. Het verplegend personeel kiest bewust voor dit vak. Het is een beroep dat hand in hand gaat met betrokkenheid en menselijkheid, met liefde voor het vak en voor de patiënt. Iedere dag opnieuw komen zij naar het ziekenhuis om te doen waarvoor zij zijn opgeleid, zorgen, ondersteunen, signaleren en handelen. Ze staan klaar om te excelleren en te dienen, zelfs wanneer de omstandigheden zwaar zijn en de druk hoog oploopt. Maar waardering in woorden alleen is niet langer voldoende. De realiteit is dat verpleegkundigen steeds vaker onder enorme druk werken. Het personeelstekort is schrijnend, terwijl de verwachtingen rondom kwaliteit en patiëntenzorg onverminderd hoog blijven. Dat wringt. Wie topzorg verlangt, moet ook bereid zijn daarin te investeren.
Een cruciaal punt is de herwaardering van het beroep en daar hoort een eerlijke loonontwikkeling bij. Het erkennen van de waarde van verpleegkundigen betekent ook het concreet verbeteren van hun arbeidsvoorwaarden. Alleen zo kan de sector aantrekkelijk blijven en kunnen ervaren krachten behouden worden. Ziekenhuizen zijn niets zonder verpleegkundigen. Het zijn niet alleen uitvoerders van zorg, maar ook deskundigen die met hun kennis en ervaring het verschil maken. Investeren in deze groep is geen luxe, maar noodzaak. Een klantgerichte benadering, waarbij de patiënt centraal staat, kan alleen slagen als de zorgverlener zelf goed ondersteund wordt. Dat leidt niet alleen tot betere zorg, maar ook tot meer werkplezier binnen de sector. De urgentie is wereldwijd zichtbaar. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie dreigt er tegen 2030 een tekort van maar liefst 9 miljoen verpleegkundigen, als overheden niet ingrijpen en structureel investeren in de zorg. Erkenning moet verder gaan dan symboliek. Wie vandaag dank je wel zegt tegen de verpleegkundige, moet morgen bereid zijn om die waardering om te zetten in beleid. Want zonder verpleegkundigen is er geen zorg en zonder zorg staat alles stil.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
