In de statige Royal Ballroom van Torarica hangt deze week een geladen sfeer. Beleidsmakers, onderwijsdeskundigen en vertegenwoordigers uit alle lagen van de samenleving zijn samengekomen voor het tweedaagse Onderwijscongres 2026. Onder het krachtige thema Investing Today, Transforming Tomorrow staat één vraag centraal, hoe moet het Surinaamse onderwijs veranderen om de toekomst van het land veilig te stellen? Bij de opening liet president Jennifer Simons er geen twijfel over bestaan, het onderwijs moet radicaal anders. In een indringende toespraak plaatste zij productiegericht onderwijs en nationale ontwikkeling in het hart van haar visie. Volgens het staatshoofd kan Suriname het zich niet langer veroorloven om stil te staan. Ze verwees naar het regeerakkoord van 2025 en benadrukte dat een sterke, weerbare economie alleen mogelijk is als productieve sectoren worden versterkt. We moeten jongeren opleiden om te produceren. Niet alleen in olie en gas, maar in álle sectoren die ons land vooruit kunnen helpen. Zonder productie geen vooruitgang.
Zonder eigen voedselvoorziening en economische zelfstandigheid geen stabiliteit. En zonder export geen duurzame groei. Het onderwijs, zo stelde de president, moet daarom niet losstaan van de realiteit, maar er juist middenin staan. Toch bleef het niet bij ambitie alleen. Jennifer Simons erkende openlijk dat het Surinaamse onderwijs kampt met serieuze problemen. Juist daarom is dit congres georganiseerd, niet om mooie woorden te spreken, maar om te luisteren, te confronteren en uiteindelijk te veranderen. Dit eerste congres vormt slechts het begin. De komende maanden zullen inzichten van lokale en internationale experts worden verzameld, waarna tijdens een later nationaal congres concrete keuzes moeten worden gemaakt. De inzet is hoog, een compleet nieuwe koers voor de komende 5 tot 15 jaar. Ondertussen liggen er al urgente prioriteiten op tafel. Problemen die het onderwijs al jaren achtervolgen, mogen niet opnieuw worden doorgeschoven naar het schooljaar 2026-2027. Daarnaast moet er een oplossing komen voor jongeren die buiten het systeem zijn gevallen, een groeiende groep die niet langer genegeerd kan worden.
Er moet een duidelijk actieplan komen voor acute knelpunten, een breed gedragen langetermijnvisie, een herdefiniëring van de rol van leerkrachten en zelfs de basis voor een nieuwe onderwijswet. Ook wordt gewerkt aan een duurzaam financieringsmodel, waarbij Suriname zelf verantwoordelijkheid neemt voor de toekomst van zijn onderwijs. Een van de meest krachtige momenten uit de toespraak kwam toen de president sprak over de positie van leerkrachten. Haar woorden raakten een gevoelige snaar, Hoe kleiner het kind, hoe liefdevoller en hoger opgeleid de begeleider moet zijn. Het is een oproep om leraren eindelijk de waardering te geven die zij verdienen, op hetzelfde niveau als andere hoogopgeleide professionals. De boodschap van dit congres is duidelijk, Suriname staat op een kruispunt. De keuzes die nu worden gemaakt, zullen bepalen hoe het land zich ontwikkelt, economisch, sociaal en menselijk. Met steun van onder andere de Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank en input van internationale deskundigen, lijkt de wil tot verandering sterker dan ooit. Maar de grote vraag blijft, worden woorden omgezet in daden? Eén ding is zeker, de toekomst van Suriname begint in het klaslokaal.
Volg de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal voor data, nieuws en inspiratie. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
