Suriname heeft in 2026 al 70 verkeersdoden te betreuren. Dat cijfer is geen statistiek die ergens onderaan een politierapport mag verdwijnen. Achter ieder getal staat een mens, een gezin, een ouder, een kind, een partner of een vriend. Toch lijkt het verkeer in Suriname voor veel weggebruikers nog altijd een plek waar regels vrijblijvend worden geïnterpreteerd en risico’s bewust worden genomen. De snelheid waarmee het dodental oploopt, is ronduit alarmerend. Bij de start van de Verkeersveiligheidsmaand op 15 augustus stond de teller op 61. Dat aantal was toen al gelijk aan het totale aantal verkeersdoden in heel 2025. In nauwelijks enkele dagen kwamen daar nog negen slachtoffers bij. Daarmee heeft Suriname in 2026 niet alleen het dodental van vorig jaar geëvenaard, maar inmiddels ruimschoots overschreden. Het is moeilijk om nog te spreken van incidenten wanneer een land nog geen één jaar zeventig mensen verliest in het verkeer. Volgens het Korps Politie Suriname bestaat meer dan 80 procent van de slachtoffers uit mannen. Dat gegeven verdient bijzondere aandacht. Het wijst op een verkeerscultuur waarin vooral mannelijke weggebruikers kennelijk vaker risico’s nemen of zich blootstellen aan gevaarlijk verkeersgedrag.
Snelheid, onoplettendheid, alcoholgebruik en het negeren van verkeersregels kunnen binnen enkele seconden veranderen in een dodelijk scenario. Hoofd Speciale Diensten Rachel Deekman deed een eenvoudige oproep, ‘Alsjeblieft, neem veilig deel aan het verkeer.’ Het klinkt bijna vanzelfsprekend, juist daarom is het schrijnend dat een dergelijke oproep nog steeds nodig is. Suriname heeft inmiddels een jaarlijkse Verkeersveiligheidsmaand, campagnes, controles, voorlichting en slogans. Dit jaar klinkt de boodschap, ‘No du gek, tap a wegdek.’ Maar een campagne alleen brengt geen verandering wanneer weggebruikers na het zien van een spandoek of het horen van een waarschuwing opnieuw hun eigen regels gaan bepalen. De harde werkelijkheid is dat bewustwording zonder gedragsverandering weinig waard is. Tussen 10 en 17 augustus controleerde de politie in verschillende ressorten van Paramaribo 1358 voertuigen. Daarbij werden 117 bekeuringen uitgeschreven, negen bromfietsen en twee voertuigen in beslag genomen. Deze cijfers laten zien dat overtredingen geen uitzondering vormen. Bij een relatief korte controleperiode werden tientallen bestuurders betrapt op gedrag dat niet door de beugel kon.
En dan gaat het nog slechts om wat tijdens controles wordt vastgesteld. De politie controleert onder meer op snelheid, alcoholgebruik, veiligheidsgordels, verzekeringen, technische gebreken en het negeren van verkeerslichten. Dat zijn geen bureaucratische formaliteiten. Het zijn regels die letterlijk het verschil kunnen betekenen tussen thuiskomen en nooit meer thuis aan komen. Toch blijft de vraag waarom zulke basisregels nog steeds massaal worden overtreden. De verantwoordelijkheid ligt niet uitsluitend bij de politie. Geen enkel politiekorps kan achter iedere bestuurder aanrijden om ervoor te zorgen dat die zich gedraagt. Verkeersveiligheid begint bij de weggebruiker zelf. Wie met hoge snelheid door het verkeer raast, door rood rijdt, onder invloed achter het stuur kruipt of zonder gordel rijdt, neemt niet alleen zijn eigen leven in gevaar, maar ook dat van anderen. Daarom is het te gemakkelijk om na iedere dodelijke aanrijding alleen te spreken over tragische omstandigheden. Soms is een verkeersongeval inderdaad tragisch en onvermijdelijk. Maar een deel van deze doden is het gevolg van keuzes. Keuzes om harder te rijden. Keuzes om verkeerslichten te negeren. Keuzes om onder invloed te rijden. Keuzes om regels niet serieus te nemen. En voor sommige keuzes bestaat uiteindelijk maar één prijs, een mensenleven. De aangekondigde voortzetting van de verhoogde verkeerscontroles is daarom noodzakelijk.
Maar controles moeten niet beperkt blijven tot een tijdelijke campagne. Verkeersveiligheid mag geen jaarlijkse maandelijkse gebeurtenis zijn die op 15 augustus begint en op 15 september weer uit het publieke geheugen verdwijnt. Het moet iedere dag prioriteit zijn. Ook de aangekondigde nationale verkeersveiligheidsdashboard kan een belangrijke stap zijn, omdat betrouwbare en centraal verzamelde gegevens beter inzicht kunnen geven in waar, wanneer en waardoor verkeersdoden ontstaan. Maar cijfers mogen niet het eindpunt zijn. Ze moeten leiden tot concrete maatregelen, betere handhaving, betere infrastructuur en een consequente aanpak van overtreders. Zeventig verkeersdoden in nog geen één jaar is geen normaal verschijnsel. Negen doden sinds de start van een maand die juist bedoeld is om verkeersveiligheid te bevorderen, maken de situatie nog schrijnender. Suriname heeft genoeg campagnes gehad. Genoeg waarschuwingen en genoeg oproepen om voorzichtig te rijden. Wat nu nodig is, is verantwoordelijkheid. Niet alleen van de politie, maar van iedere bestuurder, bromfietser, motorrijder, fietser en voetganger. Want achter nummer 70 staat geen cijfer, daar staat een leven.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
