Professor Donald Hoffman, cognitief wetenschapper aan de Universiteit van Californi\u00eb, stelt dat de werkelijkheid zoals wij die ervaren niet de ultieme realiteit is, maar een soort video\u00adspel\u00adsimulatie. Volgens Hoffman zijn onze zintuigen ge\u00ebvolueerd om ons in leven te houden en succesvol te reproduceren, niet om ons een waarheidsgetrouw beeld van de wereld te geven. \u201cWat wij zien, horen en voelen\u201d, zegt hij, \u201cis niets anders dan een VR-headset, een effici\u00ebnte interface die ons snel de informatie verschaft die we nodig hebben om te overleven.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Sensorische illusies en Darwiniaanse misvatting<\/strong><\/p>\n\n\n\n Hoffman haalt Darwin aan om zijn punt te onderbouwen, evolutie selecteert op \u2018reproductieve fitheid\u2019, niet op opvallende of nauwkeurige waarneming. \u201cAls we werkelijk de waarheid zouden waarnemen, kost dat te veel tijd en energie. Uit wiskundige bewijzen blijkt zelfs dat de kans nul is dat onze zintuigen de objectieve realiteit precies weergeven.\u201d Onderzoek met computergestuurde \u2018organismen\u2019 toont aan dat we met eenvoudige signalen zonder \u2018waarheidsgetrouwe\u2019 sensorische data beter concurreren in de simulatie van het \u2018leven\u2019.<\/p>\n\n\n\n Ruimte en tijd als illusie<\/strong><\/p>\n\n\n\n De kern van Hoffmans onderzoek bestaat uit een wiskundige theorie van \u2018bewuste agenten\u2019. In plaats van ruimte, tijd en de bekende deeltjes uit de natuurkunde als fundamenteel te beschouwen, stelt hij dat alle verschijnselen voortkomen uit onderliggende informatieprocessen. \u201cAls je klein genoeg gaat tot op 10\u207b\u00b3\u00b3 centimeter verdwijnt de betekenis van ruimte-tijd,\u201d legt hij uit. \u201cNet zoals een videospel geen betekenis heeft buiten de computer die het draait.\u201d In onlangs gepresenteerde berekeningen laat Hoffman zien hoe de wetten van Einstein en de kwantumveldentheorie kunnen ontstaan uit de interactie van die bewuste agenten.<\/p>\n\n\n\n Een nieuw paar ogen: de programmeur van de simulatie<\/strong><\/p>\n\n\n\n Wie echt wil begrijpen wie hij is, aldus Hoffman, moet beseffen dat hij niet slechts een speler in de simulatie is, maar de programmeur ervan: \u201cJe hebt niets te bewijzen, want je hebt al de macht om de code te herschrijven. Zie jezelf niet als beperkte avatar, maar als de bron van alle ervaringen.\u201d De lange weg naar zelfinzicht gaat volgens hem via meditatie \u201cje legt alle concepten naast je neer en zit in absolute stilte, zonder gedachten\u201d waardoor je de scheiding tussen waarnemer en waargenomene kunt doorbreken.<\/p>\n\n\n\n Technologische vooruitzichten en ethische vragen<\/strong><\/p>\n\n\n\n Hoffman waarschuwt dat de technologie\u00ebn die volgen op zijn theorie\u00ebn \u201cnucleaire bommen zullen doen lijken op vuurwerk.\u201d Zodra we de \u2018simulatie\u00adheadset\u2019 kunnen de\u00admonteren, zijn tijdreizen en onmiddellijke interstellaire verplaatsing denkbaar. Maar hij erkent de morele dilemma\u2019s: \u201cHet is een Pandora\u2019s doos vol zowel wonderen als nare verrassingen.\u201d Ondanks die risico\u2019s gelooft hij dat het onverantwoord is om de verkenning van echte \u2018code\u00admanipulatie\u2019 te weerhouden: \u201cWe moeten ons niet langer tevreden stellen met de beperkingen van een VR-wereld die we zelf ontworpen hebben.\u201d<\/p>\n\n\n\n De oproep tot onvoorwaardelijke liefde<\/strong><\/p>\n\n\n\n Tegelijkertijd benadrukt Hoffman dat al deze wetenschappelijke overdenkingen niet mogen leiden tot ego\u00efsme of afstandelijkheid. \u201cAls jij en ik programmeren in dezelfde werkelijkheid, dan is liefde voor je medespeler de enige rationele ethiek. Jezus noemde het \u2018liefde voor je naaste als jezelf\u2019 een universele oproep om zowel jezelf als anderen te erkennen als mede-ontwerpers van de simulatie.\u201d Liefde, zo besluit Hoffman, is de basis van elke zinvolle interactie in de \u2018game of life\u2019, ongeacht of we daarbuiten ook de programmeur zijn.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Professor Donald Hoffman, cognitive scientist at the University of California, argues that reality as we experience it is...","protected":false},"author":2,"featured_media":3559,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[17,15],"tags":[],"class_list":["post-3558","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-actueel","category-management-leadership","cs-entry","cs-video-wrap"],"yoast_head":"\n