De politie moet niet zonder duidelijke wettelijke grondslag toegang kunnen krijgen tot de mobiele telefoon van een verdachte door diens vinger op de sensor te plaatsen of het toestel voor het gezicht te houden. Assembleelid Kishan Ramsukul (VHP) heeft tijdens de behandeling van de wijziging van het Wetboek van Strafvordering aandacht gevraagd voor de juridische grenzen van biometrische ontgrendeling. Volgens hem moet de wet expliciet vastleggen welke bevoegdheden opsporingsdiensten hebben en onder welke voorwaarden zij die mogen toepassen. De parlementari\u00ebr reageerde op de bijdrage van VHP fractieleider Asis Gajadien, die had gepleit voor bescherming van verdachten tegen het gedwongen prijsgeven van wachtwoorden en toegangscodes. Ramsukul vindt dat bij de voorgestelde regeling ook rekening moet worden gehouden met de snelle ontwikkeling van beveiligingstechnologie. Moderne mobiele telefoons worden immers niet alleen beschermd met wachtwoorden, maar ook met vingerafdrukken en gezichtsherkenning. Volgens Ramsukul is er een juridisch relevant verschil tussen het verplicht bekendmaken van een wachtwoord en het gebruik van een lichamelijk kenmerk om een toestel te ontgrendelen.<\/p>\n\n\n\n
Een wachtwoord is informatie die iemand kent en bewust kan worden gevraagd prijs te geven. Een vingerafdruk of gezichtskenmerk is daarentegen een lichamelijke eigenschap die kan worden gebruikt om toegang tot opgeslagen gegevens te verkrijgen. Dat onderscheid roept vragen op over de reikwijdte van de bescherming die verdachten onder het strafprocesrecht genieten. Een verdachte kan weigeren een toegangscode bekend te maken, terwijl de politie mogelijk probeert hetzelfde doel te bereiken door biometrische beveiliging te omzeilen of te gebruiken. Zonder een expliciete wettelijke regeling blijft onduidelijk in hoeverre dergelijke handelingen zijn toegestaan. Ramsukul verwees naar Nederlandse rechtspraak waarin onderscheid wordt gemaakt tussen informatie die iemand in zijn bezit heeft en lichamelijke kenmerken die onafhankelijk van diens wil bestaan. Die benadering is volgens de parlementari\u00ebr relevant voor de Surinaamse wetgeving, maar vereist een eigen, duidelijke wettelijke keuze. Het ontbreken van concrete regels kan volgens Ramsukul leiden tot uiteenlopende interpretaties door politie, openbaar ministerie en rechterlijke macht.<\/p>\n\n\n\n
Wanneer niet duidelijk is onder welke omstandigheden biometrische ontgrendeling is toegestaan, kan achteraf discussie ontstaan over de rechtmatigheid van het politieoptreden. Dat kan ook gevolgen hebben voor het bewijs dat uit een mobiele telefoon wordt verkregen. Als de toegang tot het toestel op een juridisch betwiste manier tot stand is gekomen, kan de verdediging de rechtmatigheid van de gebruikte methode aanvechten. Daarmee komt niet alleen de bescherming van de verdachte in beeld, maar ook de rechtszekerheid bij strafrechtelijk onderzoek. De discussie raakt bovendien aan de verhouding tussen effectieve opsporing en fundamentele rechten. Mobiele telefoons kunnen belangrijke informatie bevatten voor strafzaken, maar de toegang tot die gegevens moet plaatsvinden binnen de grenzen die de wet stelt. Technologische mogelijkheden van opsporingsdiensten vormen op zichzelf geen voldoende juridische basis om een beveiligd toestel te ontgrendelen.<\/p>\n\n\n\n
Ramsukul wil dat de behandeling van de wijziging van het Wetboek van Strafvordering duidelijkheid oplevert over de toepassing van biometrische beveiliging. De wetgever moet vastleggen en wanneer opsporingsdiensten een vingerafdruk of gezichtsherkenning mogen gebruiken om toegang te krijgen tot de telefoon van een verdachte. Ook moet duidelijk zijn welke voorwaarden daarbij gelden en hoe de wettelijke bescherming van verdachten zich tot deze methoden verhoudt. Met een expliciete regeling kan worden voorkomen dat de toelaatbaarheid van biometrische ontgrendeling pas achteraf, tijdens een strafprocedure, ter discussie komt te staan. Tegelijkertijd krijgen opsporingsdiensten en rechters een duidelijker juridisch kader om hun handelen en beslissingen op te baseren. De kern van Ramsukuls bijdrage is dat de wet gelijke tred moet houden met de technologie waarmee strafrechtelijk onderzoek wordt uitgevoerd. Nu mobiele telefoons steeds vaker biometrisch zijn beveiligd, volstaat een regeling die zich uitsluitend richt op wachtwoorden en toegangscodes mogelijk niet. Duidelijke wettelijke grenzen moeten ervoor zorgen dat digitale opsporing effectief kan plaatsvinden zonder dat onduidelijkheid ontstaat over de rechten van verdachten en de rechtmatigheid van verkregen bewijs.<\/p>\n\n\n\n
Volg Ko\u2019W\u2019 Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina<\/a>, TIKTOK<\/a> and Youtube kanaal<\/a>. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com<\/a><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"De politie moet niet zonder duidelijke wettelijke grondslag toegang kunnen krijgen tot de mobiele telefoon van een verdachte…","protected":false},"author":6,"featured_media":20762,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[17,4],"tags":[66,22,37,36],"class_list":["post-20752","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-actueel","category-binnenlands-nieuws","tag-binnenlands-nieuws","tag-kowchecking","tag-nieuws-uit-suriname","tag-surinaams-nieuws","cs-entry","cs-video-wrap"],"yoast_head":"\n