In deel 1 van deze reeks hebben we stilgestaan bij de oprichting van de Nationale Milieu Autoriteit (NMA) en de overgang van NIMOS naar de NMA. In deel 2 hebben we gekeken naar de vraag of de NMA over voldoende bevoegdheden beschikt om effectief toezicht te houden. Vervolgens hebben we in deel 3 aandacht besteed aan de onafhankelijkheid van de autoriteit en de rol van de minister binnen de Milieuraamwet.<\/p>\n\n\n\n
Maar sterke instituties worden niet alleen bepaald door hun wettelijke taken en bevoegdheden. Ook de manier waarop functies worden ingevuld en verantwoordelijkheden worden verdeeld, zegt veel over de kwaliteit van bestuur.<\/p>\n\n\n\n
In deel 4 kijken we daarom naar een vraagstuk dat raakt aan de kern van good governance: hoe onafhankelijk kan een toezichthouder zijn wanneer beleid en toezicht te dicht bij elkaar komen te staan?
Het gaat hierbij niet om de vraag of iemand zijn werk goed doet. Een toezichthouder moet onafhankelijk kunnen opereren en ook als onafhankelijk worden gezien.<\/p>\n\n\n\n
De NMA heeft als taak toezicht te houden op de naleving van de milieuwetgeving en milieuvergunningen.
Tegelijkertijd speelt het ministerie van Olie, Gas en Milieu(OGM) een belangrijke rol bij het ontwikkelen van beleid en het begeleiden van ontwikkelingen die gevolgen kunnen hebben voor het milieu.<\/p>\n\n\n\n
Binnen de huidige structuur worden leidinggevende functies binnen het ministerie van OGM en de NMA gecombineerd. Dat roept de vraag op of er voldoende afstand bestaat tussen beleid en toezicht.
Juist bij toezicht is het belangrijk dat er voldoende afstand bestaat tussen beleid en controle. Dat versterkt niet alleen de onafhankelijkheid van een instelling, maar ook het vertrouwen daarin.<\/p>\n\n\n\n
Daarnaast mag de vraag worden gesteld of Suriname niet beschikt over voldoende deskundigen om dergelijke verantwoordelijkheden van elkaar te scheiden. Een duidelijke taakverdeling draagt bij aan transparantie, onafhankelijkheid en vertrouwen in het systeem.<\/p>\n\n\n\n
Internationaal wordt bij goed bestuur vaak een duidelijke scheiding aangebracht tussen beleid, uitvoering en toezicht. Hoe groter die scheiding, hoe kleiner de kans op belangenverstrengeling en hoe groter het vertrouwen van burgers, bedrijven en investeerders in het systeem.<\/p>\n\n\n\n
Dit gaat over good governance.
De slager kan niet zijn eigen vlees keuren. Daarom moeten beleid, uitvoering en toezicht zoveel mogelijk van elkaar gescheiden blijven. Bij goed bestuur draait het niet om personen, maar om de manier waarop instituties zijn ingericht. Juist daarom is het belangrijk dat de regering duidelijk aangeeft welke maatregelen er genomen zijn om de onafhankelijkheid van de NMA te beschermen en het vertrouwen in het toezicht te versterken. Vertrouwen komt te voet en vertrekt te paard. Dat geldt zeker voor een toezichthouder.<\/p>\n\n\n\n
NB
TFD zal de ontwikkelingen kritisch blijven volgen en aandacht blijven vragen voor het belang van sterke, onafhankelijke en transparante instituties.
Wij zien het als onze maatschappelijke verantwoordelijkheid om bij te dragen aan bewustwording, het publieke debat te stimuleren en verantwoordelijke instanties te blijven wijzen op hun taken en verantwoordelijkheden.<\/p>\n\n\n\n