In Brazili\u00eb krijgt de groene economie steeds meer het karakter van een industri\u00eble machtsstrategie, omdat het land niet alleen duurzame projecten wil financieren, maar ook nieuwe sectoren wil opbouwen rond technologie, grondstoffen en productie. De regering bereidt een nieuwe Eco Invest veiling voor waarmee zij ongeveer 50 miljard reais, omgerekend bijna 10 miljard dollar, wil mobiliseren. Daarmee zet Brasilia zijn meest ambitieuze ronde tot nu toe op tafel, gericht op buitenlandse investeerders uit de Verenigde Staten, Europa en China.<\/p>\n\n\n\n
De veiling past binnen het Eco Invest programma, dat publieke middelen uit het Klimaatfonds gebruikt om private investeringen los te trekken. Brazili\u00eb probeert daarmee de klassieke zwakte van ontwikkelingsfinanciering te doorbreken, omdat groene projecten vaak duur, technologisch complex en risicovol zijn voordat zij op grote schaal renderen. Door overheidsgeld strategisch in te zetten als hefboom, wil het land investeerders overtuigen om veel grotere bedragen in duurzame industrie te steken.<\/p>\n\n\n\n
De zes doelgebieden laten zien dat Brazili\u00eb verder kijkt dan zonneparken en windmolens. Het geld moet gaan naar groene meststoffen, batterijsystemen en verwerking van kritieke mineralen, duurzame brandstoffen, automatisering en kunstmatige intelligentie in productieprocessen, groene chemie en circulair gebruik van mineraal en industrieel afval. Dat zijn precies de sectoren waarin de wereld de komende jaren zal bepalen wie technologie exporteert en wie afhankelijk blijft van import.<\/p>\n\n\n\n
De regering wil zes innovatiefondsen cre\u00ebren, elk met 1,5 miljard reais aan publiek kapitaal. Private investeerders mogen daar tot tweemaal zoveel aan toevoegen, terwijl per fonds tot 1 miljard reais aan extra krediet beschikbaar kan komen voor projectfinanciering. Het model dwingt de markt om zelf risico te nemen, maar geeft tegelijk een publiek fundament dat langetermijnkapitaal aantrekkelijker moet maken.<\/p>\n\n\n\n
Brazili\u00eb zoekt daarbij nadrukkelijk buitenlands geld. De biedingen blijven open tot juli en moeten tussen 15 en 45 procent buitenlands kapitaal bevatten. Die eis laat zien dat Brasilia niet alleen binnenlands spaargeld wil herverdelen, maar internationale investeerders wil binnenhalen in sectoren die de toekomstige concurrentiekracht van het land kunnen bepalen.<\/p>\n\n\n\n
De timing is strategisch. Brazili\u00eb wil zich positioneren als groene industriemacht, terwijl de wereldworsteling om kritieke mineralen, batterijen, data centers, duurzame brandstoffen en schone chemie steeds scherper wordt. Landen die vroeger vooral grondstoffen leverden, proberen nu hoger in de waardeketen te klimmen, omdat de echte winst niet alleen zit in bodemschatten, maar in verwerking, technologie, certificering en export van eindproducten.<\/p>\n\n\n\n
Eco Invest is in die zin meer dan een klimaatprogramma. Het is een poging om de Braziliaanse economie opnieuw te ordenen rond ecologische transformatie, met instrumenten die publieke middelen combineren met marktfinanciering. Eerdere rondes onder het programma mobiliseerden al grote bedragen en werden gekoppeld aan onder meer herstel van gedegradeerde gronden en duurzame productiesystemen.<\/p>\n\n\n\n
De Braziliaanse overheid presenteert Eco Invest als onderdeel van het bredere plan voor ecologische transformatie, waarin bio economie, groene industrie en duurzame financiering samenkomen. Volgens eerdere offici\u00eble toelichtingen wordt het programma gebruikt om privaat kapitaal aan te trekken via financi\u00eble instellingen en om projecten te ondersteunen die strenge milieunormen moeten halen.<\/p>\n\n\n\n
Opvallend is dat minstens 0,5 procent van alle gemobiliseerde middelen naar onderzoek en ondernemerschap moet gaan. Daarnaast moet minimaal 10 procent van de portefeuille van elk fonds gekoppeld zijn aan bedrijven die samenwerken met onderzoeksinstellingen of buitenlandse technologie lokaal verankeren. Daarmee probeert Brazili\u00eb te voorkomen dat groene investeringen alleen machines importeren, zonder kennis, vaardigheden en innovatiecapaciteit achter te laten.<\/p>\n\n\n\n
Die keuze is cruciaal, omdat veel ontwikkelingslanden in de energietransitie opnieuw het risico lopen om kopers te blijven van technologie die elders wordt ontworpen. Brazili\u00eb wil niet alleen panelen, batterijen, meststoffen of duurzame brandstoffen gebruiken, maar ook eigen bedrijven, universiteiten en industri\u00eble clusters laten meegroeien. De groene economie wordt dan geen extra importrekening, maar een platform voor productiviteit, export en hoogwaardige banen.<\/p>\n\n\n\n
Het programma bevat ook een interessant terugverdienmechanisme voor de staat. Wanneer ondersteunde projecten beter presteren dan verwacht, kan een deel van de extra opbrengsten terugvloeien naar de schatkist. Daarmee probeert de regering publieke steun politiek verdedigbaar te maken, omdat belastinggeld niet alleen risico dempt voor investeerders, maar ook rendement kan opleveren wanneer projecten succesvol zijn.<\/p>\n\n\n\n
Toch blijft de uitdaging groot. Brazili\u00eb kampt met structurele knelpunten, waaronder infrastructuur, vergunningen, fiscale onzekerheid, regelgeving rond kritieke mineralen en de noodzaak om internationale investeerders te overtuigen dat groene industrie daar niet vastloopt in bureaucratie. Een veiling kan kapitaal mobiliseren, maar uitvoering, projectselectie, transparantie en toezicht zullen bepalen of de miljarden werkelijk productieve sectoren bouwen.<\/p>\n\n\n\n
Suriname kan deze Braziliaanse aanpak gebruiken als blue print voor zijn eigen ontwikkelingspad. Een land met olievooruitzichten, bossen, landbouwpotentie, zon, waterkracht en mijnbouwmogelijkheden moet niet wachten tot buitenlandse investeerders zelf bepalen welke groene sectoren hier ontstaan. Strategisch beleid betekent dat publieke middelen, ontwikkelingsbanken, universiteiten, ondernemers en buitenlandse partners worden gekoppeld aan duidelijke doelen voor lokale kennis, technologieoverdracht, duurzame productie en exportwaarde.<\/p>\n\n\n\n
Brazili\u00eb laat met deze veiling zien dat de groene transitie niet alleen draait om minder uitstoot, maar om wie de nieuwe industrie\u00ebn van deze eeuw gaat bezitten. Landen die kapitaal aantrekken zonder kennis op te bouwen, blijven afhankelijk. Landen die regels, fondsen en onderzoek slim verbinden, kunnen van klimaatdruk een economische machtspositie maken.<\/p>\n\n\n\n
Volg Ko\u2019W\u2019 Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina<\/a>, TIKTOK<\/a> and Youtube kanaal<\/a>. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com<\/a><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"In Brazili\u00eb krijgt de groene economie steeds meer het karakter van een industri\u00eble machtsstrategie, omdat het land niet…","protected":false},"author":2,"featured_media":13632,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[17,2,67],"tags":[58,22],"class_list":["post-13631","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-actueel","category-buitenlands-nieuws","category-milieu-klimaat","tag-buitenlandsnieuws-voor-suriname","tag-kowchecking","cs-entry","cs-video-wrap"],"yoast_head":"\n