Na twee jaar diplomatieke aanwezigheid in Suriname vertrekt de Canadese ambassadeur Sébastien Sigouin met warme woorden, grote waardering en vooral veel vertrouwen in de toekomst. Zijn afscheid van president Jennifer Simons werd aangegrepen om de bilaterale relatie tussen Canada en Suriname te prijzen. Canada en Suriname vieren dit jaar vijftig jaar diplomatieke betrekkingen en volgens Sigouin is die relatie zeer diepgeworteld. Maar achter de diplomatieke glimlach ligt een veel belangrijkere vraag, wat heeft Suriname daadwerkelijk overgehouden aan twee jaar Canadese betrokkenheid? Sigouin spreekt met trots over zijn grootste verwezenlijking, het vergroten van de Canadese aanwezigheid in Suriname. Hij bezocht het land naar eigen zeggen iedere drie à vier maanden en benadrukt dat er vrijwel iedere maand een Canadese diplomatieke vertegenwoordiger in Suriname aanwezig was. Dat klinkt indrukwekkend. Maar aanwezigheid is nog geen vooruitgang. Diplomatie wordt uiteindelijk niet afgerekend op het aantal bezoeken, gesprekken of handdrukken, maar op wat die contacten opleveren voor de samenleving.
Meer Canadese bedrijven, meer investeringen, betere opleidingen, versterkte veiligheidsstructuren, concrete ontwikkelingsprojecten en duurzame economische samenwerking zouden de tastbare bewijzen moeten zijn van deze verhoogde aanwezigheid. Sigouin noemt samenwerking met gemeenschappen in het binnenland, vrouwenorganisaties, jongeren en kinderorganisaties en de private sector. Ook handel, ontwikkeling, veiligheid en capaciteitsopbouw worden genoemd. Dat zijn belangrijke terreinen, maar het blijft opvallend hoeveel van de afscheidsboodschap bestaat uit algemene formuleringen als versterking, samenwerking en betrouwbare partner. Voor een land dat dringend behoefte heeft aan economische groei, werkgelegenheid, betere publieke dienstverlening en versterking van zijn instituties, zijn mooie woorden alleen onvoldoende. Daarmee wordt ook duidelijk waar de echte uitdaging ligt. Canada zegt voor de lange termijn in Suriname te willen blijven. Sigouin spreekt zelfs van ondersteuning van Suriname in zijn transitie.
Dat klinkt positief, maar een transitie vereist meer dan diplomatieke aanwezigheid. Het vereist kennis, kapitaal, technologie, transparantie en vooral projecten die daadwerkelijk resultaat opleveren. De toenemende belangstelling van Canadese bedrijven voor Suriname kan in dat opzicht een belangrijke ontwikkeling zijn. Suriname staat aan de vooravond van grote economische veranderingen en beschikt over natuurlijke hulpbronnen die internationale belangstelling aantrekken. Maar juist daarom moet Suriname oppassen dat buitenlandse interesse niet automatisch wordt verkocht als succes. Investeringen zijn pas werkelijk waardevol wanneer zij ook lokale bedrijven versterken, banen creëren, kennis overdragen en bijdragen aan duurzame economische ontwikkeling. Voor Canada ligt daar eveneens een verantwoordelijkheid. Een betrouwbare partner voor de lange termijn, moet niet alleen aanwezig zijn wanneer er economische kansen ontstaan. Betrouwbaarheid wordt juist bewezen wanneer moeilijke hervormingen, institutionele zwaktes en maatschappelijke problemen worden aangepakt. Suriname heeft behoefte aan partners die niet alleen investeren in projecten, maar ook in mensen en instituties. Sigouins uitspraak Ik wil meer van Canada in Suriname, verdient daarom een kritische vertaling.
Suriname moet inderdaad meer van Canada kunnen verwachten, maar niet simpelweg meer bezoeken, conferenties en diplomatieke gesprekken. Het moet gaan om meer concrete kennis, meer investeringen met lokale meerwaarde, betere opleidingen, sterkere instellingen en meetbare resultaten. De vijftigjarige relatie tussen beide landen is een mooi diplomatiek moment, maar jubilea mogen geen eindpunt worden waarop successen vooral worden gevierd. Ze moeten juist aanleiding zijn om kritisch te kijken naar wat de afgelopen vijftig jaar werkelijk hebben opgeleverd. Sigouin vertrekt met Suriname in zijn hart en met trots op de relatie die hij heeft helpen versterken. Dat is sympathiek. Maar uiteindelijk zal zijn nalatenschap niet worden bepaald door zijn warme afscheid of zijn vele bezoeken. Die zal worden bepaald door de vraag of de Canadese aanwezigheid daadwerkelijk heeft bijgedragen aan een sterker, zelfstandiger en economisch weerbaarder Suriname. De woorden zijn uitgesproken. Nu begint de echte test, resultaten.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
