In Washington schuift een van de belangrijkste cryptodossiers van het jaar een beslissende week in, omdat het lot van een bredere marktstructuurwet nu voor een groot deel lijkt af te hangen van één explosieve vraag, namelijk of houders van stablecoins via derde partijen rendement mogen blijven ontvangen. De onderhandelingen zijn vastgelopen rond die beloningskwestie, juist op het moment dat de Senaat terugkeert en de Senate Banking Committee volgens recente berichtgeving werkt aan een hoorzitting en mogelijke stemming voor het einde van April. Achter die technische formulering schuilt een veel groter gevecht over de vraag of stablecoins zich moeten gedragen als puur betalingsmiddel of mogen opschuiven richting iets dat sterker concurreert met bankdeposito’s en geldmarktfondsen.
De spanning is verder opgelopen sinds de zogeheten GENIUS stablecoinwet in Juli wel vastlegde dat uitgevers van stablecoins geen rente rechtstreeks aan houders mogen betalen, maar tegelijk ruimte liet voor derde partijen om beloningen aan te bieden. Dat gat in de wet is nu het strijdtoneel geworden tussen banken en cryptobedrijven. Banken vrezen dat hogere stablecoinbeloningen deposito’s kunnen wegzuigen uit vooral kleinere instellingen, met gevolgen voor kredietverlening en economische groei, terwijl cryptospelers het omgekeerde verhaal vertellen en zeggen dat een te strakke ban innovatie smoort voordat de markt überhaupt volwassen is.
Een recent rapport van economen uit de omgeving van het Witte Huis heeft die discussie niet opgelost, maar wel op scherp gezet. Volgens blockchain experts concluderen die economen dat stablecoinbeloningen waarschijnlijk geen betekenisvolle hap uit bankleningen of bredere kredietcondities zullen nemen, maar bronnen uit de bankensector bestrijden die lezing fel en blijven pleiten voor strakkere taal in het wetsvoorstel. Het gevecht gaat daardoor niet meer alleen over data, maar over welke analyse politiek genoeg gewicht krijgt om het compromis de laatste meters over de streep te trekken.
Minister van Financiën Scott Bessent riep in een opiniestuk op tot snelle aanneming van de Clarity Act en waarschuwde dat onduidelijke regels digitale ontwikkeling en investeringen richting andere jurisdicties duwen. De bredere inzet van die wet is groot, omdat zij de machtsverdeling tussen toezichthouders moet verduidelijken, regels voor handelsplatformen moet vastleggen en de basis moet leggen voor duurzamere Amerikaanse cryptoregulering. Wat nu in de commissie blijft hangen, is dus niet slechts een gevecht over een beloningsmechanisme, maar een rem op het hele Amerikaanse project om eindelijk een samenhangend regelkader voor digitale activa neer te zetten.
Zelfs als de beloningskwestie wordt opgelost, wachten alweer nieuwe breuklijnen. Politico berichtte, zoals door The Block samengevat, dat er groeiende spanning ontstaat tussen cryptokampen en wetshandhavingsgroepen over bescherming voor softwareontwikkelaars, een thema dat door Trumps cryptoadviseur Patrick Witt inmiddels openlijk is bestempeld als een kernpunt voor het streven om van Amerika de cryptohoofdstad van de wereld te maken. Daarbovenop moet elk Senaatscompromis nog langs meerdere institutionele hindernissen, waaronder afstemming met andere commissies, een volle stemming waarvoor zestig stemmen nodig zijn en later ook nog verzoening met de versie uit het Huis van Afgevaardigden.
Suriname zal deze case moeten volgen, omdat kleine markten vaak vooral naar koersen en hype kijken, terwijl de echte richting van digitale financiering wordt bepaald in regels over reservekwaliteit, beloningen, toezicht en de grens tussen betaalmiddel en spaarinstrument. Verstandig beleid zou daarom minder moeten meedrijven op modewoorden rond stablecoins en veel meer moeten investeren in juridische definities, toezichtcapaciteit en een nuchtere afweging van wat zulke instrumenten doen met bankdeposito’s, betalingsverkeer en financiële stabiliteit. Landen die dat onderscheid niet tijdig maken, kunnen later ontdekken dat zij een technologisch product hebben geïmporteerd zonder het institutionele vangnet dat erbij hoort.
De komende dagen zullen daarom meer onthullen dan alleen de uitkomst van een hoofdstuk in het Amerikaanse cryptodossier. Zij zullen laten zien of Washington erin slaagt om banken, cryptobedrijven en toezichthouders net ver genoeg naar elkaar toe te trekken om een wet door te duwen die al jaren op zich laat wachten. Faalt dat compromis opnieuw, dan wordt duidelijk dat de grootste hinderpaal voor de volgende fase van digitale financiering niet de technologie zelf is, maar de vraag wie eraan mag verdienen en wie de prijs betaalt wanneer het misgaat.
Disclaimer: Dit artikel is uitsluitend bedoeld als journalistieke en informatieve duiding. Het vormt geen investeringsadvies, beleggingsadvies, juridisch advies of technisch belastingadvies, mede omdat ontwikkelingen rond blockchain, digitale activa en belastingwetten snel kunnen veranderen.
Volg de Facebookpagina, TIKTOK and Youtube kanaal voor data, nieuws en inspiratie. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
