About
Missie
Wij verbinden journalistiek, community building en detachering om de samenleving te voeden met betrouwbare data en gelijke ontwikkelkansen te creëren.
Visie
Wij bouwen aan een toekomst waarin transparantie, sociale cohesie en flexibel talent samen zorgen voor impactvolle, data-gedreven besluitvorming.
About
De onderzoekers van Ko'W' Checking zijn professionals van het AgapeUnit-team die zich richten op onafhankelijke, data gedreven berichtgeving. Via onze eigen platform bieden wij de samenleving betrouwbare en feitelijk onderbouwde informatie, gebaseerd op zorgvuldig onderzoek en verificatie. Ko'W' Checking werkt met een eigen redactie en onderzoeksstructuur. Informatie wordt uitsluitend gepubliceerd na interne controle. Indien nodig corrigeren of brengen wij dieptegang in berichten afkomstig van andere nieuwsbronnen wanneer deze onjuist of onvolledig blijken te zijn. Wij bieden organisaties de mogelijkheid om advertenties en promotionele boodschappen te plaatsen op onze website en via onze sociale mediakanalen. Deze commerciële dienstverlening heeft geen invloed op onze redactionele onafhankelijkheid. Ongeacht de achtergrond of doelstellingen van een organisatie, blijven wij feitelijk en onafhankelijk rapporteren. Wij formuleren onze artikelen naar waarheid en zonder redactionele binding aan commerciële of politieke belangen. Transparantie en integriteit vormen hierbij de basis.

BRICS wil zwijgcultuur rond psychische problemen doorbreken en waarschuwt dat jongeren de hoogste prijs betalen voor discriminatie

De internationale gezondheidszorg wordt geconfronteerd met een hardnekkig maatschappelijk probleem dat miljoenen mensen ervan weerhoudt tijdig professionele hulp te zoeken, nu deskundigen en beleidsmakers uit verschillende BRICS landen tijdens een internationale conferentie in India hebben aangedrongen op ingrijpende veranderingen in de manier waarop overheden, scholen en gemeenschappen omgaan met psychische aandoeningen. Tijdens de elfde Together Against Stigma conferentie, die van 12 tot en met 14 november 2026 in New Delhi werd gehouden, is duidelijk geworden dat de bestrijding van psychische problemen niet uitsluitend afhankelijk is van de beschikbaarheid van psychiaters, psychologen en medische voorzieningen, maar eveneens van het vermogen van samenlevingen om diepgewortelde vooroordelen, discriminatie en maatschappelijke uitsluiting terug te dringen. Vertegenwoordigers uit India, Brazilië, Zuid Afrika, Kazachstan en Maleisië benadrukten dat vooral kinderen, adolescenten en jongvolwassenen kwetsbaar zijn wanneer psychische klachten worden beschouwd als een teken van persoonlijke zwakte, onvoldoende discipline of een gebrek aan karakter. De gevolgen van deze houding kunnen aanzienlijk zijn, omdat jongeren uit angst voor vernedering, sociale afwijzing of negatieve reacties binnen hun familie besluiten hun problemen te verzwijgen en daardoor pas hulp ontvangen wanneer hun situatie ernstiger is geworden. De bijeenkomst, die voor het eerst in een land met een laag of middeninkomen werd georganiseerd, bracht internationale wetenschappers, zorgprofessionals, maatschappelijke organisaties en mensen met persoonlijke ervaring met psychische aandoeningen samen om te onderzoeken hoe bestaande wetenschappelijke inzichten kunnen worden omgezet in praktisch beleid. Achter deze internationale samenwerking schuilt een fundamentele verandering in het denken over gezondheidszorg, waarbij psychische gezondheid niet langer uitsluitend als een individueel medisch vraagstuk wordt behandeld, maar als een maatschappelijke verantwoordelijkheid die rechtstreeks verbonden is aan onderwijs, economische ontwikkeling, sociale rechtvaardigheid en de kwaliteit van het openbaar bestuur.

De internationale conferentie werd georganiseerd door The George Institute for Global Health, de afdeling Psychiatrie van het All India Institute of Medical Sciences en UNICEF India, met ondersteuning van de World Psychiatric Association en de World Association of Social Psychiatry. De deelname van deze instellingen onderstreept dat de aanpak van psychische gezondheidsproblemen steeds sterker wordt verbonden aan samenwerking tussen medische wetenschap, onderwijs en maatschappelijke organisaties. Tijdens een bijzondere bijeenkomst van vertegenwoordigers uit de BRICS samenwerking werd benadrukt dat het bestaande gezondheidsbeleid in veel landen onvoldoende rekening houdt met de sociale omstandigheden die bepalen of mensen daadwerkelijk toegang krijgen tot professionele ondersteuning. Een land kan beschikken over moderne ziekenhuizen en goed opgeleide specialisten, maar wanneer burgers bang zijn om met een psychische aandoening te worden geassocieerd, blijven de beschikbare voorzieningen voor een belangrijk deel van de bevolking moeilijk toegankelijk. Deze situatie wordt versterkt wanneer werkgevers, onderwijsinstellingen of families mensen met psychische klachten behandelen alsof zij minder betrouwbaar, minder deskundig of minder geschikt zijn om maatschappelijke verantwoordelijkheden te dragen. De gevolgen van dergelijke vooroordelen kunnen zich uitstrekken tot het vinden van werk, het volgen van onderwijs en het onderhouden van sociale relaties. De deelnemers benadrukten daarom dat de bestrijding van stigma niet uitsluitend mag bestaan uit algemene voorlichtingscampagnes, maar moet worden verbonden aan betere wetgeving, toegankelijkere zorg en beleid dat discriminatie daadwerkelijk tegengaat. De discussie maakt duidelijk dat de kwaliteit van een gezondheidsstelsel niet alleen wordt bepaald door het aantal beschikbare behandelingen, maar eveneens door de mate waarin burgers zonder angst en maatschappelijke belemmeringen gebruik kunnen maken van die voorzieningen.

Een van de belangrijkste conclusies van de bijeenkomst was dat jongeren een veel grotere rol moeten krijgen bij het ontwikkelen van beleid dat rechtstreeks invloed heeft op hun psychische gezondheid. Vertegenwoordigers van onder meer UNICEF en gespecialiseerde zorginstellingen benadrukten dat kinderen en adolescenten niet uitsluitend mogen worden beschouwd als ontvangers van hulp, maar eveneens moeten worden betrokken bij het beoordelen van bestaande voorzieningen en het ontwikkelen van nieuwe ondersteuningsprogramma’s. Deze benadering is belangrijk omdat de dagelijkse ervaringen van jongeren vaak aanzienlijk verschillen van de veronderstellingen waarop volwassenen hun beleid baseren. Psychische problemen kunnen bijvoorbeeld samenhangen met pesten, sociale uitsluiting, spanningen binnen het gezin, prestatiedruk op school of onzekerheid over de toekomst, terwijl jongeren niet altijd beschikken over een veilige omgeving waarin zij dergelijke ervaringen kunnen bespreken. De deelnemers onderstreepten daarom het belang van vertrouwelijkheid, respectvolle communicatie en dienstverlening die aansluit bij de leeftijd en leefwereld van jongeren. Een scholier die vreest dat persoonlijke informatie zonder toestemming met anderen wordt gedeeld, zal minder snel bereid zijn professionele ondersteuning te zoeken, zelfs wanneer die ondersteuning binnen de school beschikbaar is. Hetzelfde geldt voor jongeren die eerder negatieve ervaringen hebben gehad met volwassenen die hun problemen onvoldoende serieus namen. De internationale discussie richtte zich daarom op het versterken van vertrouwen tussen jongeren, onderwijsinstellingen en zorgverleners, waarbij de persoonlijke ervaringen van mensen met psychische aandoeningen als een belangrijke bron van beleidskennis worden beschouwd. Een samenleving die werkelijk wil voorkomen dat jongeren langdurig met onbehandelde problemen blijven rondlopen, zal hen niet alleen moeten vertellen dat zij hulp mogen zoeken, maar vooral omstandigheden moeten creëren waarin zij daadwerkelijk durven te spreken.

De rol van scholen kreeg tijdens de conferentie bijzondere aandacht omdat onderwijsinstellingen een van de belangrijkste plaatsen vormen waar veranderingen in gedrag, sociale terugtrekking en andere mogelijke signalen van psychische belasting vroegtijdig kunnen worden opgemerkt. Brazilië werd genoemd als voorbeeld van een land dat heeft geïnvesteerd in de opleiding van leerkrachten om psychische problemen bij leerlingen beter te herkennen en scholen te verbinden met bestaande publieke gezondheidsvoorzieningen. Het uitgangspunt van deze aanpak is dat een leerkracht vaak gedurende langere tijd contact heeft met dezelfde leerlingen en daardoor veranderingen kan waarnemen die binnen een kort medisch consult mogelijk minder snel zichtbaar worden. Een leerling die plotseling aanzienlijk slechter presteert, zich afzondert van klasgenoten of langdurig moeite heeft met concentratie, kan gebaat zijn bij een zorgvuldige beoordeling van de omstandigheden waaronder deze veranderingen optreden. Dergelijke signalen vormen op zichzelf geen medische diagnose en mogen niet automatisch worden behandeld als bewijs van een psychische aandoening, maar kunnen wel aanleiding geven tot een vertrouwelijk gesprek en een passende verwijzing naar gespecialiseerde ondersteuning. De Braziliaanse ervaring laat zien dat onderwijs en gezondheidszorg elkaar kunnen versterken wanneer duidelijk wordt vastgelegd welke verantwoordelijkheden bij leerkrachten liggen en wanneer professionele zorgverleners moeten worden ingeschakeld. Een school hoeft geen psychiatrische instelling te worden om een belangrijke bijdrage te leveren aan preventie, maar kan wel een omgeving ontwikkelen waarin psychische gezondheid bespreekbaar is en problemen eerder worden herkend. De verdere ontwikkeling van dergelijke programma’s vereist betrouwbare opleidingen, voldoende begeleiding en duidelijke afspraken over de bescherming van persoonlijke informatie, omdat onzorgvuldige signalering juist kan leiden tot nieuwe vormen van stigmatisering.

India heeft tijdens de bijeenkomst laten zien dat grootschalige professionele scholing eveneens een belangrijke bijdrage kan leveren aan de verbetering van psychische gezondheidszorg, vooral in een land met een omvangrijke bevolking en grote verschillen in de beschikbaarheid van gespecialiseerde voorzieningen. Y. C. Janardhan Reddy, directeur van het National Institute of Mental Health and Neurosciences, maakte bekend dat de National Digital Academy inmiddels bijna 50.000 zorgprofessionals heeft bereikt via een opleidingsaanbod van 38 geaccrediteerde cursussen en 72 programma’s. De deelnemers bestaan onder meer uit psychiaters, psychologen, artsen, maatschappelijk werkers en professionele begeleiders die in verschillende delen van India werkzaam zijn. Het digitale opleidingsmodel biedt mogelijkheden om specialistische kennis toegankelijk te maken voor zorgverleners die vanwege geografische afstand of werkverplichtingen niet gemakkelijk kunnen deelnemen aan traditionele opleidingen. Deze ontwikkeling is bijzonder relevant voor landen waar gespecialiseerde psychische gezondheidszorg vooral beschikbaar is in grote steden, terwijl inwoners van kleinere gemeenschappen vaak afhankelijk zijn van algemene gezondheidsvoorzieningen. Door artsen en andere zorgverleners aanvullende kennis te bieden over het herkennen en begeleiden van psychische klachten, kan de eerste lijn binnen het gezondheidsstelsel worden versterkt en kunnen patiënten sneller worden doorverwezen wanneer gespecialiseerde behandeling noodzakelijk is. Het bereiken van bijna 50.000 professionals vormt een belangrijke prestatie op het gebied van opleidingscapaciteit, maar de werkelijke maatschappelijke waarde zal uiteindelijk moeten blijken uit de kwaliteit van de verleende zorg, de toegankelijkheid van behandelingen en de mate waarin patiënten daadwerkelijk betere ondersteuning ontvangen. Het Indiase voorbeeld onderstreept dat digitale technologie een instrument kan zijn om bestaande tekorten aan deskundigheid te verminderen, mits opleidingen worden verbonden aan professionele kwaliteitsnormen en een betrouwbaar systeem voor verdere begeleiding.

De wetenschappelijke onderbouwing van de internationale aanpak kreeg extra gewicht door de presentatie van onderzoeksresultaten uit ARTEMIS en SATHI, twee programma’s waarmee The George Institute for Global Health heeft onderzocht hoe vooroordelen over psychische aandoeningen kunnen worden verminderd binnen gemeenschappen met uiteenlopende sociale en culturele omstandigheden. Het ARTEMIS onderzoek richtte zich op adolescenten in kwetsbare stedelijke gebieden in India, waar beperkte toegang tot gezondheidszorg en maatschappelijke spanningen het moeilijk kunnen maken om psychische problemen tijdig te herkennen en te behandelen. Het onderzoek werd uitgevoerd in zestig stedelijke gemeenschappen in New Delhi en Vijayawada en combineerde voorlichting over psychische gezondheid met ondersteuning via eerstelijnszorg en digitale hulpmiddelen. De resultaten laten zien dat gerichte voorlichtingscampagnes kunnen bijdragen aan betere kennis, positievere opvattingen en minder negatieve verwachtingen tegenover mensen met psychische problemen. Ook werd binnen de onderzochte groep een beperkte maar statistisch aantoonbare verbetering vastgesteld in gemiddelde scores voor depressieve klachten, wat erop wijst dat een combinatie van maatschappelijke bewustwording en toegankelijke ondersteuning effect kan hebben. Deze bevindingen zijn belangrijk omdat zij aantonen dat het terugdringen van stigma niet uitsluitend afhankelijk hoeft te zijn van dure nationale campagnes, maar ook kan worden aangepakt met programma’s die specifiek aansluiten bij de leefomgeving van jongeren. Tegelijkertijd moeten de onderzoeksresultaten zorgvuldig worden geïnterpreteerd, omdat de omvang van het gemeten effect en de omstandigheden waaronder het onderzoek plaatsvond niet automatisch betekenen dat dezelfde aanpak in iedere samenleving identieke resultaten zal opleveren. Een succesvolle interventie vereist daarom voortdurende evaluatie en aanpassing aan de culturele, economische en institutionele omstandigheden van de doelgroep.

Het SATHI programma richt zich op inheemse en tribale gemeenschappen in India, waar de toegang tot psychische gezondheidszorg in bepaalde gebieden wordt bemoeilijkt door geografische afstand, beperkte voorzieningen en sociale omstandigheden die invloed hebben op het welzijn van bewoners. Binnen het programma wordt gewerkt met gemeenschapsleden die worden opgeleid om andere inwoners te ondersteunen en hen waar nodig in contact te brengen met professionele zorgverleners. Deze benadering probeert het vertrouwen binnen bestaande sociale netwerken te benutten, omdat mensen soms gemakkelijker spreken met iemand die hun taal, gewoonten en dagelijkse omstandigheden begrijpt dan met een onbekende zorgverlener. Naast de bestrijding van stigma richt het programma zich op bredere maatschappelijke factoren die invloed kunnen hebben op psychische gezondheid, waaronder huiselijk geweld, middelengebruik en economische kwetsbaarheid. Ook wordt aandacht besteed aan de versterking van lokale gezondheidsvoorzieningen en de ontwikkeling van vaardigheden waarmee mensen hun zelfstandigheid kunnen vergroten. De ervaringen uit ARTEMIS en SATHI onderstrepen dat psychische gezondheidszorg niet uitsluitend kan worden georganiseerd vanuit uniforme nationale modellen, omdat gemeenschappen verschillen in culturele opvattingen, sociale verhoudingen en beschikbare voorzieningen. Dr. Y. K. Sandhya, die betrokken is bij het onderzoek naar psychische gezondheid binnen The George Institute, benadrukte tijdens de conferentie dat interventies vooral effectief kunnen zijn wanneer zij worden afgestemd op de specifieke omstandigheden van de mensen die ermee moeten worden bereikt. De internationale samenwerking krijgt daardoor een duidelijke praktische betekenis, omdat landen ervaringen kunnen uitwisselen zonder de veronderstelling dat één buitenlandse methode automatisch geschikt is voor iedere samenleving.

De BRICS samenwerking wil deze kennisuitwisseling verder versterken via het BRICS Training Hub Network en het BRICS Network of Centres of Excellence, twee samenwerkingsstructuren die moeten bijdragen aan gezamenlijk onderzoek, professionele opleidingen en het verspreiden van effectieve interventies. Het Indiase National Institute of Mental Health and Neurosciences vervult daarbij een coördinerende rol als gespecialiseerd kenniscentrum. De bedoeling is dat deelnemende landen gebruik kunnen maken van elkaars wetenschappelijke inzichten en praktische ervaringen om de kwaliteit van hun nationale gezondheidsbeleid te verbeteren. Deze samenwerking is belangrijk omdat landen met vergelijkbare economische en maatschappelijke uitdagingen vaak onvoldoende toegang hebben tot dezelfde gespecialiseerde voorzieningen als rijke geïndustrialiseerde economieën. Gezamenlijke opleidingen en onderzoeksprogramma’s kunnen bijdragen aan een efficiënter gebruik van beschikbare middelen, vooral wanneer deskundigen niet telkens afzonderlijk vergelijkbare methoden hoeven te ontwikkelen. Ook kunnen landen van elkaar leren hoe psychische ondersteuning beter kan worden verbonden aan scholen, algemene gezondheidszorg en bestaande gemeenschapsorganisaties. De ontwikkeling van dergelijke netwerken biedt mogelijkheden om de professionele capaciteit binnen de gezondheidszorg te vergroten, maar het succes zal uiteindelijk afhangen van de mate waarin kennis daadwerkelijk wordt omgezet in verbeterde dienstverlening. Internationale conferenties en samenwerkingsafspraken kunnen belangrijke impulsen geven aan beleidsverandering, maar verliezen hun maatschappelijke betekenis wanneer regeringen onvoldoende middelen beschikbaar stellen voor de uitvoering van programma’s en het meten van resultaten. De kwaliteit van samenwerking moet daarom niet uitsluitend worden beoordeeld aan de hand van het aantal aangesloten instellingen, maar vooral op basis van de verbeteringen die patiënten en hun families daadwerkelijk ervaren.

De internationale discussie heeft bovendien een belangrijke economische betekenis, omdat psychische gezondheidsproblemen niet uitsluitend gevolgen hebben voor het welzijn van individuele burgers, maar eveneens invloed kunnen uitoefenen op onderwijsresultaten, arbeidsproductiviteit en de financiële belasting van gezondheidsstelsels. Jongeren die langdurig onvoldoende ondersteuning ontvangen, kunnen moeite krijgen met het afronden van hun opleiding, het ontwikkelen van sociale vaardigheden en het betreden van de arbeidsmarkt. Voor volwassenen kunnen onbehandelde psychische klachten bijdragen aan langdurig ziekteverzuim, verminderde arbeidsparticipatie en problemen bij het behouden van werk. De economische gevolgen worden vergroot wanneer mensen vanwege maatschappelijke vooroordelen niet durven aan te geven dat zij ondersteuning nodig hebben of wanneer werkgevers psychische aandoeningen ten onrechte beschouwen als een bewijs van blijvende ongeschiktheid. Een samenleving die tijdig investeert in toegankelijke zorg, professionele begeleiding en het verminderen van discriminatie kan daarom niet alleen de kwaliteit van leven verbeteren, maar ook bijdragen aan een productievere en inclusievere economie. Deze economische argumenten mogen echter niet leiden tot de opvatting dat mensen uitsluitend recht hebben op goede gezondheidszorg wanneer zij voldoende financieel rendement voor de samenleving opleveren. Psychische gezondheid vormt in de eerste plaats een onderdeel van menselijke waardigheid en maatschappelijke bescherming, waarbij ieder individu aanspraak moet kunnen maken op respectvolle behandeling en passende ondersteuning. Het economische voordeel van beter beleid is een aanvullende reden om te investeren, maar mag niet belangrijker worden dan de rechten en behoeften van mensen die met psychische aandoeningen leven.

De ontwikkelingen uit New Delhi verdienen ook in Suriname aandacht, omdat de verdere versterking van onderwijs, gezondheidszorg en maatschappelijke dienstverlening niet los kan worden gezien van de psychische gezondheid van kinderen, jongeren en volwassenen. Binnen een samenleving met uiteenlopende culturele en religieuze achtergronden kunnen opvattingen over psychische klachten sterk verschillen, waardoor het noodzakelijk is dat voorlichtingsprogramma’s zorgvuldig aansluiten bij de leefomgeving van de betrokken gemeenschappen zonder medische problemen te reduceren tot morele of persoonlijke tekortkomingen. Scholen zouden een grotere rol kunnen vervullen bij het vroegtijdig herkennen van signalen van psychische belasting, mits leerkrachten beschikken over passende opleidingen en duidelijk weten wanneer gespecialiseerde ondersteuning noodzakelijk is. Ook de samenwerking tussen huisartsen, verpleegkundigen, maatschappelijk werkers en professionele geestelijke gezondheidszorg verdient verdere ontwikkeling, zodat hulp niet uitsluitend afhankelijk blijft van een beperkt aantal specialistische voorzieningen. De ervaringen uit India laten zien dat digitale opleidingen mogelijkheden bieden om deskundigheid toegankelijker te maken voor professionals die buiten de belangrijkste stedelijke gebieden werkzaam zijn. Suriname kan daarnaast onderzoeken hoe lokale gemeenschapsorganisaties en jongeren zelf kunnen bijdragen aan het ontwikkelen van betrouwbare en respectvolle vormen van ondersteuning, zonder dat vertrouwelijke medische informatie onzorgvuldig wordt behandeld. De komende economische veranderingen bieden gelegenheid om de kwaliteit van publieke voorzieningen structureel te verbeteren, maar de beschikbare middelen zullen vooral waarde krijgen wanneer zij worden verbonden aan concrete programma’s voor preventie, professionele scholing en toegankelijke behandeling. Een land dat zijn jongeren wil voorbereiden op een toekomst met meer economische mogelijkheden, zal ook aandacht moeten besteden aan hun psychische welzijn en de maatschappelijke omstandigheden waarin zij zich veilig genoeg voelen om hulp te zoeken. Het doorbreken van stigma vraagt daarbij niet om het ontkennen van persoonlijke verantwoordelijkheid, maar om het erkennen dat gezondheidsproblemen deskundige ondersteuning verdienen en dat discriminatie geen aanvaardbare reactie vormt op menselijke kwetsbaarheid.

De elfde Together Against Stigma conferentie heeft uiteindelijk duidelijk gemaakt dat de internationale strijd tegen psychische gezondheidsproblemen niet uitsluitend kan worden gewonnen door de uitbreiding van ziekenhuizen, het opleiden van meer specialisten of het ontwikkelen van nieuwe medische behandelingen, omdat maatschappelijke vooroordelen en discriminatie zelfs binnen goed georganiseerde gezondheidsstelsels kunnen verhinderen dat mensen daadwerkelijk hulp zoeken. De bijdragen van Brazilië, India, Zuid Afrika, Kazachstan en Maleisië laten zien dat scholen, gemeenschapsorganisaties en gespecialiseerde instellingen gezamenlijk een belangrijke rol kunnen vervullen bij het creëren van een omgeving waarin psychische gezondheid zonder angst voor uitsluiting kan worden besproken. De opleidingsresultaten van de Indiase National Digital Academy en de wetenschappelijke inzichten uit ARTEMIS en SATHI bieden aanknopingspunten voor beleid dat beter rekening houdt met de dagelijkse omstandigheden van kwetsbare groepen. De BRICS samenwerking kan bijdragen aan het toegankelijk maken van deze deskundigheid en het ontwikkelen van programma’s die ook binnen economieën met beperkte middelen uitvoerbaar zijn. De belangrijkste uitdaging blijft echter dat politieke verklaringen moeten worden gevolgd door betrouwbare investeringen, professionele uitvoering en voortdurende beoordeling van de maatschappelijke resultaten. Een samenleving die psychische aandoeningen blijft behandelen als een reden voor schaamte of discriminatie, vergroot de afstand tussen mensen die ondersteuning nodig hebben en de instellingen die deze hulp kunnen bieden. De werkelijke vooruitgang zal daarom niet uitsluitend zichtbaar worden in de hoeveelheid nieuwe programma’s of het aantal opgeleide professionals, maar vooral in het vertrouwen van kinderen, jongeren en volwassenen dat zij zonder vernedering, uitsluiting of verlies van menselijke waardigheid om professionele hulp kunnen vragen. De kwaliteit van een samenleving wordt uiteindelijk niet alleen bepaald door haar economische prestaties en technologische vooruitgang, maar eveneens door de manier waarop zij omgaat met mensen die op een bepaald moment in hun leven ondersteuning nodig hebben.

Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com

Totaal
0
Aandelen
Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Verwante berichten
Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag Agape Unit Surinaamse vlag