De aanhoudende problemen met de elektriciteits en drinkwatervoorziening in Suriname leggen opnieuw de zwakke plekken bloot van het beleid rond essentiële nutsvoorzieningen. In Paramaribo-Noord worden huishoudens geconfronteerd met een lage waterdruk en tijdelijke onderbrekingen van de watervoorziening, terwijl stroomonderbrekingen bij de N.V. Energiebedrijven Suriname (EBS) de waterproductie van de Surinaamsche Waterleiding Maatschappij (SWM) rechtstreeks beïnvloeden. Het is een situatie die niet alleen over technische problemen gaat, maar vooral over verantwoordelijkheid, gebrekkige coördinatie en een beleid dat de burger onvoldoende bescherming biedt. Volgens een verklaring van de SWM wordt de verminderde watervoorziening mede veroorzaakt door herhaaldelijke stroomonderbrekingen bij het productiestation Blauwgrond. Dit station vervult een belangrijke rol bij de productie en levering van drinkwater aan Paramaribo-Noord. Wanneer de elektriciteitsvoorziening wegvalt, kan het station niet voortdurend op volle capaciteit functioneren. Het gevolg is voorspelbaar, de waterdruk daalt en huishoudens krijgen tijdelijk onvoldoende of helemaal geen water. Dat een storing bij het ene nutsbedrijf onmiddellijk gevolgen heeft voor de dienstverlening van een ander, toont aan hoe kwetsbaar de basisvoorzieningen in Suriname zijn.
Elektriciteit en drinkwater zijn geen luxeproducten. Het zijn essentiële diensten waarop burgers dagelijks moeten kunnen rekenen. Wanneer de continuïteit van de ene voorziening afhankelijk is van een onbetrouwbare andere voorziening, is het de verantwoordelijkheid van de betrokken bedrijven en de overheid om structurele oplossingen te ontwikkelen. Daar wringt de schoen. Huishoudens betalen maandelijks voor elektriciteit, water en telecommunicatie, maar worden tegelijkertijd geconfronteerd met loadshedding, onderbrekingen in de watervoorziening en instabiele internetverbindingen. De tarieven blijven een financiële verplichting voor de consument, terwijl de kwaliteit en continuïteit van de dienstverlening niet altijd aan de verwachtingen voldoen. De gemeenschap wordt daarmee geconfronteerd met een onrechtvaardige situatie, de burger moet zijn verplichtingen nakomen, maar krijgt onvoldoende zekerheid dat de basisvoorzieningen waarvoor hij betaalt daadwerkelijk beschikbaar zijn. Gezinnen moeten hun dagelijkse activiteiten aanpassen, ondernemers lopen mogelijk inkomsten mis en mensen die afhankelijk zijn van een constante watervoorziening ondervinden rechtstreeks de gevolgen van deze tekortkomingen. Alsof de stroomproblemen nog niet voldoende zijn, speelt ook een buisbreuk een rol in de problemen van Paramaribo-Noord.
Volgens de SWM ontstond de breuk op 8 oktober, maar werd deze pas op maandag 12 oktober ontdekt. Dat betekent dat er vier dagen verstreken voordat de beschadiging werd vastgesteld. De gevolgen van de leidingbreuk zijn nog steeds merkbaar in delen van het gebied. Een dergelijke vertraging roept ernstige vragen op over de controle, monitoring en opsporing van storingen in het waterleidingnet. Hoewel niet iedere buisbreuk onmiddellijk kan worden ontdekt, mag een periode van vier dagen niet zonder kritische evaluatie worden afgedaan als een ongelukkige samenloop van omstandigheden. Een degelijk beheerd nutsbedrijf moet beschikken over effectieve systemen om afwijkingen tijdig te signaleren, meldingen snel te onderzoeken en herstelwerkzaamheden voortvarend uit te voeren. Terwijl Suriname zich steeds nadrukkelijker richt op de economische verwachtingen rond olie en gas, dreigt de dagelijkse realiteit van de bevolking naar de achtergrond te verdwijnen. Er wordt gesproken over grote investeringen, economische groei en indrukwekkende ontwikkelingen. Tegelijkertijd blijven burgers geconfronteerd worden met problemen bij EBS, SWM en Telesur. De vraag is niet of de olie en gassector belangrijk is voor de toekomst van Suriname. De vraag is waarom de versterking van de bestaande nutsvoorzieningen niet met dezelfde urgentie wordt aangepakt.
Economische vooruitgang heeft weinig betekenis wanneer huishoudens niet kunnen rekenen op stabiele elektriciteit, voldoende drinkwater en betrouwbaar internet. Grote gebouwen en ambitieuze ontwikkelingsplannen kunnen het beeld van vooruitgang versterken, maar zij vervangen geen degelijk infrastructuurbeleid. Zonder investeringen in onderhoud, modernisering, storingsdetectie en betrouwbare dienstverlening blijft de dagelijkse levenskwaliteit van burgers onder druk staan. Bovendien is het onaanvaardbaar wanneer nutsbedrijven naar elkaar wijzen terwijl de gemeenschap met de gevolgen blijft zitten. EBS kan verantwoordelijk zijn voor stroomonderbrekingen, terwijl SWM verantwoordelijk blijft voor de organisatie en betrouwbaarheid van de drinkwatervoorziening. De afhankelijkheid tussen beide bedrijven ontslaat geen van beide van de plicht om oplossingen te zoeken. Juist die onderlinge afhankelijkheid vereist betere samenwerking, duidelijke afspraken en concrete noodmaatregelen.
De regering kan zich niet beperken tot algemene verklaringen over ontwikkeling en economische kansen. Zij moet ervoor zorgen dat essentiële nutsvoorzieningen functioneren en dat structurele tekortkomingen daadwerkelijk worden aangepakt. Dat vereist meetbare prestatiedoelen, transparante rapportages over storingen, duidelijke verantwoordelijkheden en een concreet investeringsplan voor EBS, SWM en Telesur. Ook moet er streng worden toegezien op de snelheid waarmee storingen worden opgespoord en verholpen. Burgers hebben recht op duidelijke informatie over de oorzaak, de verwachte duur en de genomen herstelmaatregelen. Wanneer dienstverlening structureel tekortschiet, moet dat leiden tot een serieuze evaluatie en waar nodig, corrigerende maatregelen. De verklaring van de SWM erkent de overlast voor huishoudens in Paramaribo-Noord, maar erkenning alleen vult geen watertank en herstelt geen betrouwbare waterdruk. De samenleving heeft geen behoefte aan een eindeloze uitwisseling van verklaringen tussen bedrijven. Zij heeft behoefte aan resultaten. Suriname kan niet geloofwaardig spreken over nationale ontwikkeling zolang de basisvoorzieningen onvoldoende betrouwbaar zijn. Een land bouwt zijn toekomst niet uitsluitend op de inkomsten uit olie en gas, maar op de zekerheid dat zijn bevolking dagelijks toegang heeft tot elektriciteit, drinkwater en communicatie. Zolang die zekerheid ontbreekt, blijft de burger de hoogste prijs betalen voor tekortschietend beleid. En zolang de regering geen harde, controleerbare maatregelen neemt, dreigt vooruitgang vooral een belofte op papier te blijven.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
