De ontwerpwet Ontneming Wederrechtelijk Verkregen Voordeel (OWVV) is een stap dichter bij behandeling in openbare plenaire vergadering gekomen. De commissie van rapporteurs heeft de behandeling van de nota van wijziging afgerond en bereidt haar eindverslag voor. Daarmee lijkt de weg vrijgemaakt voor een wet die volgens de regering de economische basis van criminaliteit moet ondermijnen. De vraag is echter of de voorgestelde regeling daadwerkelijk de beloofde resultaten zal opleveren of vooral politieke daadkracht moet uitstralen. De wet, die op 10 december 2025 werd ingediend, beoogt wederrechtelijk verkregen vermogen af te pakken, ongeacht waar het zich bevindt en of het direct of indirect uit strafbare feiten is voortgekomen. Op papier klinkt dit als een krachtig instrument in de strijd tegen georganiseerde criminaliteit en corruptie. In de praktijk roept de ruime reikwijdte van de wet echter fundamentele vragen op over de uitvoerbaarheid, de rechtsbescherming van burgers en de capaciteit van de betrokken instanties.
De overheid presenteert de wet als een middel om criminelen financieel te raken waar het pijn doet. Dat uitgangspunt is verdedigbaar. Criminaliteit mag niet lonen. Toch leert de ervaring dat strenge wetgeving alleen effectief is wanneer opsporingsdiensten, het Openbaar Ministerie en de rechterlijke macht beschikken over voldoende middelen, expertise en onafhankelijkheid om complexe financiële constructies bloot te leggen. Zonder die randvoorwaarden dreigt de OWVV vooral een ambitieus document te blijven dat in de praktijk slechts beperkt resultaat oplevert. Ook de belofte van meer transparantie en een betere informatiepositie van justitiële autoriteiten verdient een kritische beschouwing. Het versterken van samenwerking tussen financiële instellingen en de overheid kan bijdragen aan de bestrijding van criminaliteit, maar vergroot tegelijkertijd de noodzaak van strikte controlemechanismen. Meer bevoegdheden voor de staat mogen niet automatisch leiden tot minder bescherming van fundamentele rechten of een afnemende rechtszekerheid.
Opvallend is dat de wet nadrukkelijk wordt gepresenteerd als een instrument om het rechtsgevoel in de samenleving te herstellen. Dat is een politiek aantrekkelijke boodschap, maar wetgeving mag niet worden beoordeeld op symbolische waarde alleen. Burgers hebben behoefte aan zichtbare resultaten, niet aan nieuwe wettelijke kaders die uiteindelijk stranden door gebrek aan handhaving, capaciteit of politieke wil. De behandeling van de OWVV vormt daarom een belangrijk moment voor De Nationale Assemblee. Niet alleen de doelstellingen van de wet verdienen aandacht, maar vooral de vraag hoe deze in de praktijk zal worden uitgevoerd. Zonder harde garanties voor effectieve handhaving, transparante procedures en onafhankelijke controle bestaat het risico dat de wet meer verwachtingen schept dan zij kan waarmaken. Een krachtige aanpak van crimineel vermogen is noodzakelijk, maar alleen wanneer die gepaard gaat met duidelijke waarborgen en aantoonbare uitvoerbaarheid.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
