Terwijl tijdens het Nationaal Onderwijscongres 2026 volop werd gesproken over betere leraren, meer inclusie, ondernemerschap en de ontwikkeling van menselijk kapitaal, waarschuwde professor Frank Jabini dat al deze ambities dreigen te verzanden als Suriname geen werk maakt van een solide Nationaal Kwalificatiekader (NQF). Tijdens de derde congresdag hield Jabini de aanwezigen een spiegel voor. Volgens hem worden in het onderwijs regelmatig nieuwe plannen, projecten en hervormingen aangekondigd, maar ontbreekt vaak de overkoepelende structuur die ervoor moet zorgen dat al deze initiatieven daadwerkelijk op elkaar aansluiten en duurzaam resultaat opleveren. Losse implementaties van plannen hebben weinig zin als er geen overkoepelend systeem bestaat waarbinnen deze ontwikkelingen worden geplaatst. Volgens hem is het Nationaal Kwalificatiekader precies het instrument dat die ontbrekende samenhang moet bieden. Het in 2024 gevalideerde NQF moet uitgroeien tot het fundament waarop het Surinaamse onderwijs- en opleidingssysteem wordt gebouwd. Het raamwerk legt vast welke kennis, vaardigheden en competenties op verschillende niveaus worden verwacht en maakt duidelijk wat diploma’s, certificaten en opleidingen daadwerkelijk waard zijn.
De waarschuwing van Jabini raakt een gevoelige snaar. Jarenlang zijn hervormingen aangekondigd, terwijl werkgevers tegelijkertijd blijven klagen over een mismatch tussen onderwijs en arbeidsmarkt. Studenten verlaten scholen met diploma’s waarvan de praktische waarde vaak onduidelijk is, terwijl bedrijven moeite hebben om geschikt personeel te vinden. Volgens Jabini kan het kwalificatieraamwerk juist deze kloof helpen dichten. Door onderwijsniveaus transparanter te maken en kwalificaties beter vergelijkbaar te maken, ontstaat meer duidelijkheid voor studenten, werkgevers en opleidingsinstituten. Ook zou de mobiliteit van werknemers en studenten hierdoor worden versterkt. Toch waarschuwde hij dat Suriname niet simpelweg buitenlandse modellen moet kopiëren. Internationale voorbeelden kunnen als inspiratie dienen, maar het systeem moet aansluiten op de specifieke economische, sociale en ontwikkelingsbehoeften van het land.
Opvallend was zijn voorstel om een onafhankelijk instituut op te richten dat volledig verantwoordelijk wordt voor de ontwikkeling, bewaking en actualisering van het kwalificatieraamwerk. Daarmee lijkt Jabini impliciet te erkennen dat structurele hervormingen te vaak afhankelijk zijn van politieke wisselingen, veranderende beleidsprioriteiten en gebrek aan continuïteit. Daarnaast pleitte hij voor een directe koppeling tussen kwalificaties en beloning. Volgens de onderwijsdeskundige heeft scholing weinig aantrekkingskracht wanneer mensen niet weten welke carrièrekansen of financiële voordelen daar tegenover staan. Een kwalificatiekader heeft pas echt betekenis wanneer mensen weten welke kansen, verantwoordelijkheden en beloningen eraan verbonden zijn. Jabini laat weinig ruimte voor misverstanden. Als Suriname serieus werk wil maken van onderwijsvernieuwing, zal het niet voldoende zijn om telkens nieuwe plannen te lanceren. Zonder een stevig en breed gedragen kwalificatiekader dreigen veel van de ambities die tijdens het congres zijn uitgesproken opnieuw losse beleidsstukken te blijven, zonder blijvende impact op het onderwijs en de arbeidsmarkt.
Volg Ko’W’ Checking voor nieuws, data en meer gesprekken over samenleving, ondernemerschap, leiderschap en ontwikkeling, op de Facebookpagina, TIKTOK en Youtube kanaal. Voor alle nieuws uit Suriname en de wereld check: www.kowchecking.com
